карбо́лавы, -ая, -ае.
Які змяшчае ў сабе карболавую кіслату.
К. раствор.
○
Карболавая кіслата — ядавітая вадкасць з характэрным пахам, якая скарыстоўваецца як антысептычны і дэзынфекцыйны сродак; раствор фенолу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бязгрэ́шны, -ая, -ае.
1. Які не зрабіў граху.
Гэта быў б. чалавек.
2. Які не мае ў сабе нічога дрэннага; чысты.
Бязгрэшныя думкі.
|| наз. бязгрэ́шнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
змясці́цца, змяшчу́ся, зме́сцішся, зме́сціцца; зак.
Знайсці сабе дастаткова месца; умясціцца ўсярэдзіне чаго-н.
Тут столькі людзей не змесціцца.
Рэчы змясціліся ў сакваяж.
|| незак. змяшча́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дапі́цца, -п’ю́ся, -п’е́шся, -п’е́цца; -п’ёмся, -п’яце́ся, -п’ю́цца; зак., да чаго (разм.).
Празмерным ужываннем спіртнога нашкодзіць сабе, свайму здароўю.
Д. да белай гарачкі.
|| незак. дапіва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
павуча́льны, -ая, -ае.
Які ўтрымлівае ў сабе што-н. карыснае, які служыць урокам, абагачае ведамі, вопытам.
П. ўрок гісторыі.
Павучальныя вынікі.
Павучальная гутарка.
|| наз. павуча́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пагража́льны, -ая, -ае.
1. Які ўтрымлівае ў сабе пагрозу, выражае пагрозу.
У голасе гучалі пагражальныя ноткі.
2. Які пагражае небяспекай.
П. характар падзей.
|| наз. пагража́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мучні́сты, -ая, -ае.
1. Які змяшчае ў сабе муку або крухмал.
Мучністая бульба.
2. Падобны чым-н. на муку.
М. налёт на раслінах.
|| наз. мучні́стасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самазва́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.
Той, хто выдае сябе за другога чалавека, прысвоіўшы сабе чужое імя, званне.
|| ж. самазва́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЛІША́ЙНІКАВЫЯ КІСЛО́ТЫ,
фенольныя арганічныя злучэнні, якія маюць у сабе лішайнікі. Валодаюць актыўнасцю антыбіётыкаў. Л.к. атрымліваюць біясінтэзам з рэшткаў воцатнай к-ты. У нар. медыцыне выкарыстоўваюць пры хваробах скуры, слупняку. Некат. ядавітыя.
т. 9, с. 330
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
średnio
сярэдне; так сабе; пасрэдна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)