расхіну́ць сов. раздви́нуть; (широко раскрыть — ещё) распахну́ть;

ён ~ну́ў галі́ны — он раздви́нул ве́тви;

р. паліто́ — распахну́ть пальто́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wearer [ˈweərə] n. улада́льнік; улада́льніца (капелюша, паліто і да т.п.);

The mascara is suitable for contact lens wearers. Гэтая туш падыходзіць тым, хто носіць кантактныя лінзы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Макінтош ’лёгкае летняе паліто’ (ТС). Запазычана з франц. або англ. мовы ў XIX ст. праз рус. або польск. мову. Англ. mackintosh ’непрамакальная тканіна’ < ад прозвішча шатландскага тэхнолага Ч. Макінтоша, які вынайшаў такую тканіну, прагумліваючы яе (Цыганенка, 253; Фасмер, 2, 561).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лату́ха ’вялікая хустка ў клетку’ (XVI ст.), ’палеская світка — верхняя суконная вопратка з бакавымі клінамі’ (брэсц., валынск., Малч.), зневаж. ’паліто з шэрага сукна’ (Тарн.), ’саматканая світка’ (Сіг.), латушка ’старая парваная світка’ (кобр., Шн. 3; Сіг.). Палескае. Да латаць 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

афі́ша, ‑ы, ж.

Аб’ява аб спектаклі, канцэрце, лекцыі і пад., якая вывешваецца на відным месцы. [Вецер] зрываў з галавы ў Будніка шапку, шырока расхрыстваў.. паліто і сярдзіта рваў са сцен тэатральныя афішы. Галавач.

[Фр. affiche.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парало́н, ‑у, м.

Лёгкі эластычны порысты сінтэтычны матэрыял. Кляпнёў пайшоў у калідор, скінуў сваё шыкоўнае, кароткае — па апошняй модзе — і лёгкае, на паралоне, паліто і вярнуўся назад... з бутэлькай кубінскага рому. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шліц

(ням. Schlitz)

1) проразь для адвёрткі ў галоўцы шрубы;

2) разрэз на спінцы ці на баках пінжака, паліто і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

hängen lássen* vt пакі́нуць вісе́ць;

éinen Mántel ~ забы́ць паліто́ (на ве́шалцы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hänger m -s, -

1) разм. паліто́ свабо́днага пакро́ю

2) прычэ́п (аўтамабільны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ǘbernehmen* I vt накі́нуць (паліто́);

das Gewéhr ~ браць стрэ́льбу [вінто́ўку] на плячо́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)