БУЛЫЧО́Ў (Кір) (сапр.Мажэйка Ігар Усеваладавіч, н. 18.10.1934, Масква),
рускі пісьменнік-фантаст. Аўтар зб. апавяданняў «Цуды ў Гусляры» (1972), «Людзі як людзі» (1975), навук.-фантастычных аповесцяў «Востраў іржавага лейтэнанта» (1968), «Апошняя вайна» (1970), «Палова жыцця» і «Умельства кідаць мяч» (1973), «Вандраванне Алісы» і «Дзень нараджэння Алісы» (1974), «Патрэбна свабодная планета» (1977), «Выкраданне чараўніка» (1979), «Чужая памяць» (1981) і інш., навук.-папулярных кніг і апавяданняў, кінасцэнарыяў. Большасць з іх адрасаваны юным чытачам. За сцэнарыі фільма «Праз церні да зорак» і мультфільма «Тайна трэцяй планеты» Дзярж. прэмія СССР 1982.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
захаджа́лы, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які зайшоў мімаходам з чужых мясцін. Захаджалыя людзі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паабмака́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.
Абмокнуць — пра ўсіх, многіх. Людзі паабмакалі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павыміра́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.
Вымерці — пра ўсіх, многіх. Людзі павыміралі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
негро́іды, ‑аў; адз. негроід, ‑а, м.
Людзі, якія належаць да негроіднай расы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наро́дм.
1. Volk n -es, Völker;
2.разм. (людзі) Léute pl, Ménsehen pl;
шмат наро́ду víele Ménschen, víele Léute
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Лалоўнікі, лала́ўнікі ’людзі, якія хадзілі ў першыя дні вялікадня’, ’валачобнікі’ (Сл. паўн.-зах.). Балтызм. Параўн. літ.laláuninkas ’валачобнік’ (Грынавецкене, Сл. паўн.-зах. 2, 613), літ.lalė́ti ’галасаваць, гаманіць’. Гл. яшчэ лалы́н.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
people
[ˈpi:pəl]1.
n., pl. -ple
1) лю́дзі, pl. only.
2) -ples наро́д -у m., на́цыя f.
3) про́стыя лю́дзі
4) informal сям’я́f., сваякі́
my people — мае́ ро́дныя, мае́ сваякі́
2.
v.
засяля́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
emigration
[,emɪˈgreɪʃən]
n.
1) эміграва́ньне n.
2) эмігра́цыя f. (дзе́яньне й лю́дзі), б) эмігра́нты pl.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
збо́рышча Бойкае і люднае месца, дзе заўсёды збіраюцца людзі; тачок (Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)