вы́ вучка ж. разм. é hre f ú lung f ú le f школа ); Á usbildungsstand m узровень падрыхтоўкі );
баява́ я вы́ вучка вайск. é chtsausbildung f
адда́ ць на вы́ вучкуé hre geben
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паві́ нен в знач. сказ. о́ лжен; обя́ зан;
паві́ нна быць так — должно́ быть так;
мы паві́ нны змага́ цца за мір — мы должны́ (обя́ заны) боро́ ться за мир;
◊ што ві́ нен, адда́ ць п. посл. о́ м кра́ сен
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адда́ цца , -да́ мся, -дасі́ ся, -да́ сца; -дадзі́ мся, -дасце́ ся, -даду́ цца; зак.
1. каму-чаму і на што . Аддаць сябе ва ўладу пераможцы, здацца; пакарыцца не супраціўляючыся.
А. на чужую волю.
2. каму-чаму . Цалкам прысвяціць сябе каму-, чаму-н. ; захапіцца чым-н, паглыбіцца ў што-н. (думкі, мары).
А. навуцы.
3. каму . Уступіць у палавую сувязь з кім-н.
4. (1 і 2 ас. не ўжыв. ), перан. Адгукнуцца, адазвацца, адбіцца; выклікаць сабою якое-н. пачуццё.
У гарах аддалося рэха.
Боль аддаўся ў паясніцы.
5. безас.
Некалі аддасца.
|| незак. аддава́ цца , -даю́ ся, -дае́ шся, -дае́ цца; -даёмся, -даяце́ ся, -даю́ цца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шкада́ .
1. безас. , у знач. вык. , каго-чагоз інф. Пра пачуццё жалю, спагады і пад. да каго-, чаго-н.
Ш. хворай сястры.
Ш. глядзець на яго.
2. безас. , у знач. вык. , чагоз інф. Пра нежаданне аддаць , страціць і пад. што-н.
Мне нічога не ш. для вас.
Гадка з’есці і ш. кінуць (прымаўка).
3. безас. , у знач. вык.
Ш., што яны не прыедуць.
4. у знач. пабочн. сл. На жаль.
З’ездзіць бы, ды, ш., часу няма!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
depozyt, ~u
м.
depozyt bankowy — банкаўскі дэпазіт;
depozyt pieniężny — грашовы дэпазіт;
oddać do ~u — аддаць y дэпазіт
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Pension [paŋzi'o:n] f
1) пе́ нсія;
in die ~ gé hen* і́ на пе́ нсію;
é ine ~ bezí ehen* ы́ мліваць пе́ нсію
2) пансіён;
in ~ gé ben* адда́ ць на по́ ўны пансіён
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Pflé ge f G о́ гляд, нагля́ д, кло́ пат (за кім-н, чым-н. );
in ~ gé ben* адда́ ць на выхава́ нне;
in ~ sein о́ ўвацца, быць пад нагля́ дам
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вярну́ ць
1. (аддаць * vt á bgeben* vt í edergeben* vt
вярну́ ць пазы́ ку é ine Schuld zurückzahlen [bezá hlen];
2. (страчанае ) wí edergewinnen* vt í ederbekommen* vt * vt
3. (каго-н з дарогі ) zurückholen vt * vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адкупі́ ць , ‑куплю, ‑купіш, ‑купіць; зак. , каго-што .
1. Атрымаць права на што‑н., заплаціўшы грошы; купіць. [Дзед:] — А пасля адкупілі ў пана лес купцы, высеклі, а бацькі нашыя зямлю адкупілі і поле зрабілі. Галавач . Вось паслы і кажуць: — Хоча цар адкупіць тваёй жалейкі чар. Танк . // Адкупіць рыбалоўныя промыслы на год.
2. Разм. Купіўшы што‑н., аддаць у замест чаго‑н. сапсаванага, згубленага і пад. Адкупіць бібліятэцы згубленую кніжку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заплаці́ ць , ‑плачу, ‑плаціш, ‑плаціць; зак.
1. што і без дап. Аддаць грошы або якую‑н. іншую плату за што‑н. Заплаціць узносы. □ У адной бабулькі Вера Антонаўка выбрала два аднолькавыя букеты дочкам і, патаргаваўшыся, заплаціла. Карпаў . // перан. Адплаціць. Заплаціць шчырасцю за шчырасць.
2. перан. ; чым . Паплаціцца. Заплаціць галавой. □ Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам. Прыказка .
•••
Дорага б заплаціў гл. даць).
Дорага заплаціць за што — многім паплаціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)