бестурбо́тна прысл., бестурбо́тны únbekümmert, sórg(en)los; léichtsinnig (легкадумны); fáhrlässig (нядбайны);

бестурбо́тнае жыццё sórgloses Lében;

быць бестурбо́тным alles auf die léichte Schúlter nehmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бяздзе́йнічаць

1. (не выяўляць дзейнасці, быць пасіўным) úntätig sein, nichts tun*;

2. (не працаваць – пра машыны, прадпрыемствы) stíllstehen* vi аддз., áußer Betríeb sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зуба́сты разм.

1. mit lángen [schárfen, spítzen] Zähnen; bíssig (пра сабаку);

2. (дзёрзкі) bíssig, mit éiner schárfen Zúnge;

◊

быць зуба́стым Háare auf den Zähnen háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аказа́цца

1. разм. (апынуцца) sich befínden*; (hín)geráten* vi (s);

2. разм. (быць у наяўнасці) vorhánden sein;

3. (азвацца) ántworten vt, erwídern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ап’яне́ць

1. betrúnken [beráuscht] sein;

крыху́ ап’яне́ць ángetrunken [ángeheitert, benébelt] sein; leicht beschwípst sein;

2. (быць у стане ўзбуджанасці) trúnken [beráuscht] sein (ад чаго-н. von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стыхі́я ж. Elemént n -(e)s, -e, Elementárkraft f -, -kräfte; Natúrkraft f, Natúrgewalt f -, -en;

быць у сваёй стыхі́і in séinem Elemént sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Sicht f -

1) ба́чнасць, від, перспекты́ва;

áußer ~ sein быць не ў по́лі зро́ку;

in ~ sein быць ба́чным, быць у по́лі зро́ку

2) тэ́рмін; час;

auf lánge [wéite] ~ на далёкае бу́дучае, на праця́глы перы́яд ча́су;

Wéchsel von kúrzer [lánger] ~ вэ́ксаль на каро́ткі [до́ўгі] тэ́рмін

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zależeć

zależ|eć

незак.

1. od kogo/czego залежаць ад каго/чаго;

to nie ode mnie ~y — гэта не ад мяне залежыць;

~у jak kiedy — (гледзячы) калі як;

2. komu na kim, czym быць зацікаўленым у чым; быць важным; быць патрэбным; быць неабходным для каго;

bardzo mu na tym ~y — ён вельмі ў гэтым зацікаўлены; для яго гэта вельмі важна;

nie ~y mi na nim — ён мяне не цікавіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

даве́сціся, ‑вядзецца; пр. давялося; безас. зак., каму-чаму з інф.

Стаць непазбежным, здарыцца ў сувязі з якімі‑н. абставінамі. Адлегласць доўгую да перамогі Гадамі давялося вымяраць. Аўрамчык. Быў такі выпадак, калі Сцёпку прыйшлося на справе паказаць, які ён ужо быў вучоны чалавек: сакратаром давялося раз быць яму. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ганары́цца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; незак.

1. кім-чым і са злучн. «што». Усведамляць, адчуваць гонар (у 2 знач.). Адным заўсёды ганаруся, Што я — савецкі чалавек. Астрэйка. Ганаруся нашым часам, З кожным днём мацнеюць справы — Ёсць у нас цяпер калгасы, У якіх нямала славы. Броўка.

2. Быць ганарыстым; задавацца, выхваляцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)