цюба́ж

(фр. tubage)

метад апаражнення жоўцевага пузыра ад яго змесціва (пераважна пры хранічным халецыстыце) без дапамогі зонда, шляхам прыёму хворым сульфату магнію.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

słuszność

ж. слушнасць;

on ma słuszność — ён мае рацыю; яго праўда;

przyznać komu słuszność — прызнаць, што хто меў рацыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gwint, ~u

м.

1. шруба;

2. нарэзка, нарэз, разьба;

jasny gwint! разм. чорт!; каб яго (яе, іх) чэрці панеслі!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dociec

зак.

1. czego зразумець; высветліць; дацяміць; уцяміць што;

zamiarów jego trudno dociec — яго намеры цяжка зразумець;

2. дацячы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

drasnąć

drasn|ąć

зак.

1. драпнуць, драпануць;

kula go ledwo ~ęła — куля яго ледзь драпнула;

2. перан. закрануць; зачапіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zajączek

zającz|ek

м. зайчык; зайчаня;

(on) ma ~ki w głowie разм. у яго не ўсе клёпкі ў галаве

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaświerzbieć

zaświerzbi|eć

зак. зачасацца; засвярбець;

~ały go ręce — у яго засвярбелі рукі;

język go ~ał — за язык пацягнула

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trząść

незак.

1. трэсці, калаціць;

febra go trzęsie — яго калоціць (трасе) ліхаманка;

2. трэсці; абтрасаць (плады);

3. перан. кіраваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

assail [əˈseɪl] v. fml

1. атакава́ць, напада́ць (таксама перан.); рэ́зка крытыкава́ць

2. апано́ўваць, ахапля́ць (пра страх, сумненні і да т.п.);

He was assailed by fear. Яго апанаваў страх.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

assault​2 [əˈsɔ:lt] v.

1. напада́ць;

He has been charged with assaulting a police officer. Яго абвінавацілі ў нападзе на афіцэра паліцыі.

2. атакава́ць; ісці́ на пры́ступ; штурмава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)