fool​2 [fu:l] v.

1. абду́рваць;

You can’t fool him. Яго не абдурыш.

2. жартава́ць, шуткава́ць

fool about [ˌfu:ləˈbaʊt] phr. v. валя́ць ду́рня, дурэ́ць

fool around [ˌfu:ləˈraʊnd] BrE = fool about

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hate​1 [heɪt] n.

1. няна́вісць; агі́да;

a look of hate по́зірк, по́ўны няна́вісці

2. infml аб’е́кт няна́вісці;

He is her pet hate. Яна яго цярпець не можа.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

high jump [ˈhaɪdʒʌmp] n. the high jump sport скачо́к у вышыню́

♦

be for the high jump BrE, infml :He is for the high jump. Яго чакаюць непрыемнасці.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hospitality [ˌhɒspɪˈtæləti] n. гасці́ннасць;

show smb. hospitality гасці́нна, сардэ́чна прыма́ць каго́-н.;

partake of His/Her Majesty’s hospitality iron. быць на ўтрыма́нні яго́/яе́ вялі́касці, сядзе́ць у турме́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

last​4 [lɑ:st] adv. апо́шні раз;

When did you see him last? Калі ты бачыў яго апошні раз?

♦

last but not least апо́шняе, але́ не менш ва́жнае

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

retake​2 [ˌri:ˈteɪk] v. (retook, retaken)

1. зноў узя́ць, заня́ць, захапі́ць;

Rebels have retaken the city. Паўстанцы зноў захапілі горад.

2. зноў здава́ць экза́мен у вы́падку яго́ права́лу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stage​3 [steɪdʒ] adj. сцэні́чны, тэатра́льны;

stage effects сцэні́чныя эфе́кты;

stage lights агні́ ра́мпы;

stage slang акцёрскі жарго́н;

a stage Englishman англіча́нін, які́м яго́ звыча́йна пака́зваюць на сцэ́не

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unpalatable [ʌnˈpælətəbl] adj.

1. нясма́чны, агі́дны;

unpalatable medicine непрые́мныя ле́кі

2. непрые́мны, непрыма́льны;

His views on life are unpalatable to many. Яго погляды на жыццё для многіх непрымальныя.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

чалаве́к, -а, мн. лю́дзі, -е́й і (у спалучэнні з колькаснымі словамі) чалаве́кі, чалаве́к, чалаве́кам, чалаве́камі, (аб) чалаве́ках, м.

1. Найбольш развітая жывая істота, якая валодае мысленнем і маўленнем, здольнасцю ствараць прылады працы і мэтанакіравана іх выкарыстоўваць.

Сучасны ч.

Ч. — разумная істота.

2. Муж; мужчына (разм.).

Пражыла жанчына са сваім чалавекам доўгае жыццё.

3. Асоба, якой уласцівы высокія маральныя і інтэлектуальныя якасці.

З яго будзе ч.

Жыццё зрабіла з яго чалавека.

4. Ужыв. ў знач. займенніка: ён, нехта, той.

Ч. не аглянецца, як міне год.

Трэба ратаваць чалавека.

5. У часы прыгоннага права: дваровы слуга, лакей, а пазней — афіцыянт, слуга ў тракціры, рэстаране (уст.).

|| памянш.-ласк. чалаве́чак, -чка, мн. -чкі, -чкаў, м. (да 1 знач.).

|| прым. чалаве́чы, -ая, -ае (да 1 знач.)

◊

Божы чалавек (уст.) — старац.

Добры чалавек — ласкавы зварот да незнаёмага.

Малады чалавек — зварот да маладога мужчыны або мужчыны маладзейшага ўзросту.

|| прым. чалаве́чы, -ая, -ае (да 1 знач.).

Чалавечая постаць.

Чалавечыя слабасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзелаві́ты, ‑ая, ‑ае.

Старанны і ўмелы ў рабоце; дзелавы (у 2 знач.). Вырастаў юнак сталы, дзелавіты, які ўмеў сярод усялякіх спраў адразу ўбачыць самае важнае і найбольш патрэбнае. Чорны. // Які выражае занятасць справай; сур’ёзны. Я стаяў збоку і любаваўся дзедам: яго маладым настроем, яго дзелавітай клапатлівасцю. Якімовіч. Аляксею падабалася простая, дзелавітая гутарка падпалкоўніка. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)