Verbum

пако́ўны, -ая, -ае.

Ёмісты, здольны многа змясціць чаго-н.

П. куфар.

|| наз. пако́ўнасць, -і, ж.

памазо́к, -зка́, мн. -зкі́, -зко́ў, м.

Невялічкі пэндзаль для змазвання чаго-н.

П. для галення.

панамо́тваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што і чаго.

Наматаць усё, многае.

П. клубкі нітак.

папіха́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак., чым.

Адштурхвацца ад чаго-н.

П. шастом, плывучы ў лодцы.

пацяро́бкі, -аў.

Адходы, якія застаюцца пасля ачысткі чаго-н.

Бульбяныя п.

|| прым. пацяро́бкавы, -ая, -ае.

перахаце́цца, -хо́чацца; безас.;зак., чаго і з інф. (разм.).

Тое, што і расхацецца.

Перахацелася есці.

прыстара́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак., чаго.

Раздабыць, прыгатаваць што-н., звычайна з намаганнямі.

П. дроў.

тлумача́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто займаецца тлумачэннем, трактоўкай чаго-н.

Т. сноў.

тлумача́льны, -ая, -ае.

Які заключае ў сабе тлумачэнне, трактоўку чаго-н.

Т. слоўнік беларускай мовы.

ушчыльня́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).

Прыстасаванне для ўшчыльнення (у 1 знач.) чаго-н.