заву́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завучваць — завучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завышэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завышаць — завысіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завэ́нджванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. завэнджваць — завэндзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загаро́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. загароджваць — загарадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́чанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. меціць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мінда́льнічанне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. міндальнічаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мітынгава́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. мітынгаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мо́рганне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. моргаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мудрава́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. мудраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мульчы́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. мульчыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)