meditate [ˈmedɪteɪt] v.

1. быць у ста́не медыта́цыі

2. (on/upon) сур’ёзна заду́мвацца (аб чым-н.)

3. fml замышля́ць (што-н. дрэннае)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

concede [kənˈsi:d] v.

1. дапуска́ць (магчымасць, правільнасць чаго-н.)

2. саступа́ць, уступа́ць

3. sport даць фо́ру, апярэ́дзіць (каго-н. у чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

elsewhere [ˌelsˈweə] adv. (дзе-не́будзь) у і́ншым ме́сцы, куды́-не́будзь яшчэ́;

Prices are higher here than elsewhere. Цэны тут вышэйшыя, чым дзе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

latter-day [ˌlætəˈdeɪ] adj. суча́сны (як параўнанне з кім-н. або чым-н. у мінулым);

a lаtterday Robin Hood суча́сны Ро́бін Гуд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

agreeable [əˈgri:əbl] adj. fml

1. прые́мны;

agreeable weather до́брае надво́р’е

2. зго́дны;

be agreeable (to smth.) згаджа́цца (з чым-н.)

3. прыма́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

uncommitted [ˌʌnkəˈmɪtɪd] adj. (to) нязвя́заны (чым-н.); які́ не далучы́ўся;

uncommitted nations краі́ны, які́я не ўвахо́дзяць у бло́кі;

uncommitted voters незале́жныя вы́баршчыкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

working [ˈwɜ:kɪŋ] adj. рабо́чы, працо́ўны;

working capacity працаздо́льнасць;

working conditions умо́вы пра́цы;

working hours рабо́чы час;

working knowledge практы́чнае вало́данне (чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абвінава́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. каго-што ў чым і без дап. Лічыць каго‑н. вінаватым у чым‑н. А супярэчыў.. [Сцяпан Варанец], так сказаць, прынцыпова: не можна, бачыце, абвінавачваць чалавека, калі добра не ведаеш. Крапіва. // Устанаўліваць віну каго‑н. у судовым парадку; лічачы вінаватым у чым‑н., прыцягваць да судовага разбору. Думкі перабіў ураднік. — У чым жа вас абвінавачваюць? — запытаў ён. — За што судзяць? Колас. // Папракаць, асуджаць за што‑н. Абвінавачваць у неаб’ектыўнасці.

2. без дап. Выступаць у якасці судовага абвінаваўцы, пракурора. Малады пракурор абвінавачваў упершыню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АСНО́ЎНЫЯ ГО́РНЫЯ ПАРО́ДЫ,

магматычныя горныя пароды, адносна бедныя крэменязёмам (44—53% SiO2) і багатыя магніем і кальцыем. Важнейшыя мінералы асноўных горных парод — асноўныя плагіяклазы (лабрадор, бітаўніт, анартыт), піраксены, алівін. Могуць быць інтрузіўныя (габра, нарыты, анартазіты і інш.) і эфузіўныя (базальты і інш.). Пашыраны найб. у літасферы Зямлі, Месяца, Венеры, Марса. Пераважаюць у акіянскай кары Зямлі, на кантынентах больш чым у 5 разоў перавышаюць па аб’ёме іншыя вылітыя магматычныя горныя пароды. Пашыраны ва ўсіх складкавых паясах (Урал, Каўказ і інш.) і кратонах (Еўрапейская, Сібірская і інш. платформы). З кожнай серыяй асноўных горных парод звязаны спецыфічныя карысныя выкапні (руды медзі, нікелю, плаціны, рэдкіх элементаў і гэтак далей). Выкарыстоўваюцца ў многіх галінах буд. індустрыі.

т. 2, с. 39

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АТАМІ́СТЫКА, атамізм,

вучэнне пра дыскрэтную (перарыўную) будову матэрыі. Узнікла ў антычнай філасофіі. Адзін з яе стваральнікаў Дэмакрыт сцвярджаў, што першапачаткам усяго існага з’яўляюцца атамы (быццё) і пустата (небыццё). Атам — самая малая, непадзельная, непранікальная, неўспрымальная органамі пачуццяў частка рэчыва. Існуе бясконцая колькасць атамаў, якія адрозніваюцца сваёй формай, парадкам і размяшчэннем, чым і тлумачыцца разнастайнасць з’яў у свеце. Атамістыка Дэмакрыта была натурфіласофскай гіпотэзай. З развіццём прыродазнаўчых навук, фізікі і хіміі атамістыка становіцца вучэннем, калі ў канцы 19 ст. была выяўлена складаная структура атама, а вучэнне пра атам дапоўнена вучэннем пра малекулу. З развіццём у 20 ст. квантавай тэорыі ўяўленне пра атам, яго структуру і ўласцівасці яго элементаў істотна змянілася.

Т.​І.​Адула.

т. 2, с. 67

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)