tab [tæb] n.
1. ве́шалка; нашы́ўка; пятлі́ца (на каўняры)
2. раху́нак, чэк;
pick up the tab заплаці́ць па раху́нку (у рэстаране); узя́ць выда́ткі на сябе́
♦
keep close tabs on smth./smb. infml сачы́ць за чым-н./кім-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
undertake [ˌʌndəˈteɪk] v. fml (undertook, un dertaken)
1. браць на сябе́ абавя́зкі;
undertake a responsible post заня́ць адка́зную паса́ду
2. руча́цца; дава́ць гара́нтыю, абяца́ць, гарантава́ць;
He undertook to finish the job by Friday. Ён паабяцаў скончыць працу да пятніцы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unequal [ʌnˈi:kwəl] adj. (in)
1. няро́ўны, не раўназна́чны; неадно́лькавы;
an unequal match няро́ўны шлюб
2. нераўнапра́ўны, несправядлі́вы;
an unequal contest няро́ўнае спабо́рніцтва
3. fml (to) неадпаве́дны, неадэква́тны; недастатко́вы;
feel unequal to the task адчува́ць сябе непрыда́тным для тако́й пра́цы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дыкта́тар
(лац. dictator)
1) службовая асоба ў Стараж. Рыме, якая прызначалася сенатам у выпадку знешняй або ўнутранай небяспекі для дзяржавы і мела неабмежаваныя паўнамоцтвы;
2) правіцель краіны, які карыстаецца неабмежаванай ўладай;
3) перан. асоба, якая ігнаруе калегіяльнасць, вядзе сябе ўладна і нецярпіма ў адносінах да падначаленых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
адчува́ць (што) несов.
1. чу́вствовать, ощуща́ть; испы́тывать, пита́ть;
а. патрэ́бу ў чым-не́будзь — испы́тывать нужду́ в чём-л.;
як вы сябе́ ~ва́еце? — как вы себя́ чу́вствуете?;
2. (влияние) ощуща́ть; испы́тывать; подверга́ться (чему); см. адчу́ць 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перасі́ліць сов.
1. переси́лить; одоле́ть, поборо́ть;
п. сапе́рніка — переси́лить (одоле́ть) сопе́рника;
2. перен. (преодолеть чувство, ощущение) переси́лить, переборо́ть, поборо́ть;
п. боль — переси́лить (переборо́ть, поборо́ть) боль;
3. надорва́ть;
п. каня́ — надорва́ть ло́шадь;
◊ п. сябе́ — поборо́ть себя́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
На́тля ’перад сабой’ (гродз., Сцяшк. Сл.). Няясна. Карскі (1, 281) параўноўвае нейкае на тлѣ. (на тле) з датла (дотла) ’дашчэнту’, што адносяцца да тло ’глеба, аснова’ (прасл. *tblo), параўн. польск. na tle ’на падставе’, аднак семантыка разглядаемага слова не дазваляе звязаць яго з указаным прыназоўнікавым словазлучэннем. Больш верагодна сувязь з навотля ’ац сябе’, што выводзіцца з навотліў (гл.), у гэтым выпадку адносіны названых слоў былі б падобны да польск. naścież і naoścież ’насцеж’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бадры́цца 1 ’бадзёрыцца’ (Шат.). Рэлікт на бел. тэрыторыі прасл. bъdrъ (гл. пад бо́дры) ’бадзёры’, вядомага ў паўд. і ўсх. славян. Замест бодр‑ у бел. мове шырока распаўсюдзілася новая форма — бадзёр (гл. пад бадзёры).
Бадры́цца 2 ’прыбірацца, аглядваць сябе’ (Бяльк.). Дакладная адпаведнасць ёсць у рус. гаворках: бодри́ться ’прыбірацца, прыгожа апранацца і г. д.’ Бясспрэчна, семантычным развіццём ад дзеяслова бадры́цца (гл.) ’бадзёрыцца’. Параўн. розныя значэнні слова бодри́ться, бодро́, бо́дрость у рус. гаворках (СРНГ, 3, 56–57).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Палака́ць ’паласкаць’ (Сцяшк. МГ, Бір. Джярж., Сл. ПЗБ), полокаць (ТС). Укр. полокати, ст.-слав. плакати, польск. płukać, в.-луж. płokać, чэш. plákati, plächatiх славац. pläkať, серб.-харв. плакати, плачем ’паласкаць, абмываць’, славен. plȃkati ’прапалоскваць’, балг. плакни ’паласкаю’. Прасл. polkati. Фасмер (3, 315) дапускае гукапераймальнае паходжанне, як і ў паласкаць (гл.). Параўн. яшчэ Махэк₂ (453), які ўказвае на першапачатковае значэнне ’біць (сябе ў грудзі)’. Сувязь з рус. плохой і плакаць (гл. Праабражэнскі, 2, 96) лічыцца сумніцельнай.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рас ’нераст у рыбы’ (нясвіж., ЛА, 1), таксама звязаны з ім (і, што паказальна, зафіксаваны там жа) дзеяслоў расу́е ’рыба нерастуе’, пры якім прывабна, але наўрад ці магчыма актуалізаваць інфінітыўную форму накшталт *расава́ць. Аддалены вынік словаўтваральна-семантычнага пераасэнсавання лексемы не́рас (< не́раст, гл.), якая магла ўспрыняцца як адмоўная форма рас і, такім чынам, дээтымалагізавацца. У сувязі з гэтым на карце № 327 (ЛА, 1) звяртае на сябе ўвагу заходняя мікраізаглоса субстантыўных і дзеяслоўных форм без фінальнага ‑т.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)