frontbencher [ˌfrʌntˈbentʃə] n. ва́жны член брыта́нскага ўра́да або́ парла́менцкай апазі́цыі, які́ сядзіць у пе́ршых рада́х
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
кангрэсме́н, ‑а, м.
Член кангрэсу (у 2 знач.). Сытай і задаволенай бачылі мы афіцыйную Амерыку, прадстаўнікоў чыноўнага свету, .. сенатараў, кангрэсменаў. Лынькоў.
[Англ. congressman.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карбана́рый, ‑я, м.
Член тайнага таварыства, заснаванага ў Італіі ў пачатку 19 ст. для барацьбы супраць чужаземнага прыгнёту, за ўз’яднанне Італіі.
[Іт. carbonaro.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дамініён, ‑а, м.
Тэрмін, якім да 1947 абазначаліся былыя калоніі Брытанскай імперыі, што атрымалі права на самакіраванне (заменены тэрмінам «член Садружнасці»).
[Англ. dominion.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзе́йнік, ‑а, м.
Галоўны член сказа, граматычна не залежны ад іншых членаў, характарыстыка якога (дзеянне, стан, уласцівасць, якасць) даецца ў выказніку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дружы́ннік, ‑а, м.
Член дружыны. Дружыннікі мужна абаранялі Прэсню. «Беларусь». Камсамольцы-дружыннікі адабралі зброю, скруцілі забіяку і перадалі ў міліцыю. Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спарта́кавец, ‑каўца, м.
1. Гіст. Член германскага рэвалюцыйная рабочага Саюза Спартака, на аснове якога вырасла Камуністычная партыя Германіі.
2. гл. спартакаўцы.
[Ад імя Спартака, правадыра і арганізатара паўстання рабоў у Старажытным Рыме.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДАПАЎНЕ́ННЕ,
даданы член сказа, які абазначае аб’ект і паясняе выказнік ці іншы член сказа. Падзяляюцца на прамыя [форма выражэння — вінавальны і родны (пры адмоўі і частковым ахопе прадмета дзеяння) склоны без прыназоўніка] і ўскосныя (інш. формы з прыназоўнікам і без яго). Напр.: «Паабедалі з бядою, спаражнілі місы. Абцёр бацька вус рукою, твар і лоб свой лысы» (Я.Колас) і «Пасварыліся за мех, а ў мяху смех».
т. 6, с. 50
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
siusiak
м. дзіцяч. піся, пісюн (мужчынскі член)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
bojowiec
м. гіст. член баявой арганізацыі; баявік
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)