ды́ктар, ‑а, м.
Супрацоўнік радыё або тэлебачання, які чытае тэкст перад мікрафонам. Дыктар чытаў палымяна, выразна вымаўляючы кожнае слова. Дудо. Спакойны знаёмы голас дыктара перадаваў важнейшыя падзеі за папярэдні дзень. Паслядовіч.
[Ад лац. dictor — той, хто гаворыць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КРЭ́ФЕЛЬД (Krefeld),
горад на З Германіі, зямля Паўн. Рэйн-Вестфалія. 243 тыс. ж. (1990). Вузел чыгунак і аўтадарог, порт на р. Рэйн. Адзін са значных цэнтраў Рэйнска-Вестфальскага прамысл. раёна. Прам-сць: маш.-буд. (у т. л. цяжкае, тэкст., станкабуд.), вытв-сць якасных сталяў, каляровая металургія, тэкст. (шоўк, аксаміт), швейная, хім., харчовая. Вышэйшая тэхн. школа. Тэкст. музей. Бат. сад. Заасад.
т. 8, с. 542
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паратэ́кст
(фр. paratexte, ад лац. para = па-за + textum = тэкст)
тэкст, набраны курсівам або іншым шрыфтам, што адрозніваецца ад асноўнага, і гэтым самым аддзелены ад галоўнай часткі твора (напр. рэмаркі, што суправаджаюць дыялогі ў п’есе).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Літарату́ра ’сукупнасць твораў пісьменства народа’, ’від мастацтва — стварэнне вобразаў пры дапамозе мовы, слова’, ’сукупнасць друкаваных твораў адной галіны ведаў’ (ТСБМ), літэратура (Яруш.). З польск. literatura < лац. litterātūra ’пісьмовы тэкст, навука пра мову, адукацыя, навука, пісьменства’ < littera. Крукоўскі (Уплыў, 85) крыніцай запазычання лічыць рус. мову.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
укра́сціся сов., в разн. знач. вкра́сться;
у тэкст укра́лася памы́лка — в текст вкра́лась оши́бка;
укра́ўся ў душу́ страх — вкра́лся в ду́шу страх
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ідэнты́чны
(с.-лац. identicus)
такі самы, аднолькавы, раўназначны, цалкам адпаведны чаму-н. (напр. і. тэкст).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэ́кта
(англ. recto, ад лац. rectus = прамы)
тэкст, надрукаваны толькі на правай старонцы разгорнутай кнігі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
САБАДЭ́ЛЬ (Sabadell),
горад на ПнУ Іспаніі, у аўт. вобл. Каталонія, прамысл. спадарожнік г. Барселона. Каля 200 тыс. ж. (2000). Трансп. вузел. Аэрапорт. Буйны цэнтр тэкст. прам-сці; тэкст. машынабудаванне, вытв-сць эл. абсталявання, прыладабудаванне.
т. 14, с. 45
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
kord
м.
1. кароткі меч;
2. тэкст. корт
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
adiustować
незак. рэдагаваць, правіць; рыхтаваць тэкст да друку
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)