sculpture​1 [ˈskʌlptʃə] n. скульпту́ра;

a work of sculpture скульпту́рны твор;

a sculpture in wood скульпту́ра з дрэва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bygone [ˈbaɪgɒn] adj. міну́лы, перажы́ты;

bygone years міну́лыя гады́;

“The Tale of Bygone Years” «Апо́весць міну́лых гадо́ў» (твор)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гарэлье́ф, ‑а, м.

Скульптурны твор, у якім фігура выступае над плоскасцю больш чым на палавіну свайго аб’ёму.

[Фр. haut-rélief.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набо́ршчык, ‑а, м.

Рабочы друкарні, які робіць набор. Набраў тады мой першы твор наборшчык — віцебскі рабочы. Вялюгін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Bagatélle f -, -n

1) дро́бязь

2) невялі́кі музы́чны твор

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kreatión f -, -en

1) стварэ́нне

2) твор мо́ды, мадэ́ль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Musíkstück n -(e)s, -stücke музыка́льны твор, музыка́льная п’е́са

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schöpfung f -, -en

1) стварэ́нне, твор

2) тварэ́нне (дзеянне)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПАЛІНО́ДЫЯ (ад грэч. palinōdia перапеў),

твор вершаванай формы, у якім аўтар адракаўся ад таго, што было ім напісана ў папярэднім творы. У старажытнасці асаблівай папулярнасцю карысталіся П. стараж.-грэч. паэта Стэсіхора. Пазней П. называлі ўсякае адрачэнне. На Беларусі гэты від творчасці быў пашыраны ў 1-й пал. 17 ст. ў перыяд росквіту палемічнай літаратуры. Адна з першых П. належыць М.​Сматрыцкаму, напісаная ў 1610-я г. супраць свайго ж твора «Трэнас» (не захавалася). У далейшым пад П. разумелі твор, напісаны супраць пэўнага твора процілеглага паліт. ці рэліг. зместу. Найб. значны такі твор — «Палінодыя...» З.​Капысценскага (1621—22), накіраваны супраць кнігі уніяцкага апалагета Л.​Крэўзы «Абарона уніі» (1617).

У.​Г.​Кароткі.

т. 12, с. 7

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

pierwocina

ж. кніжн.

1. пачатак; зародак;

2. першы твор

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)