дну́шка, ‑а, н.

Дошчачка, на якой крышаць мяса, агародніну і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грудзі́нка, ‑і, ДМ ‑нцы, ж.

Мяса з грудной часткі тушы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мясанарыхто́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да нарыхтовак мяса. Мясанарыхтоўчы пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крывяні́сты, ‑ая, ‑ае.

Які змяшчае многа крыві; з кроўю. Крывяністае мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

людае́дства, ‑а, н.

Ужыванне ў ежу чалавечага мяса некаторымі першабытнымі плямёнамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прывэ́ндзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.

Трохі, злёгку правэндзіць. Прывэндзіць мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

braise

[breɪz]

v.t.

тушы́ць (мя́са)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

proud flesh

дзі́кае мя́са

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tenderize

[ˈtendəraɪz]

v.t.

зьмякча́ць (мя́са)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

суп, -у, мн. супы́, -о́ў, м.

Вадкая страва — адвар з мяса, рыбы, гародніны з дабаўленнем круп, розных прыпраў і інш.

Рыбны с.

Малочны с.

|| прым. супавы́, -а́я, -о́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)