скарабе́й, ‑я,
1. Жук-гнаявік, які водзіцца ў гарачых краінах.
2. Малюнак свяшчэннага жука ў старажытных егіпцян на манетах, на камені і пад., а таксама
[Лац. scarabaeus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скарабе́й, ‑я,
1. Жук-гнаявік, які водзіцца ў гарачых краінах.
2. Малюнак свяшчэннага жука ў старажытных егіпцян на манетах, на камені і пад., а таксама
[Лац. scarabaeus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Лічба́н ’старажытная бронзавая
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мінніца ’манетны двор’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
зільбергро́ш
(
даўняя пруская сярэбраная
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фрыдрыхсдо́р
(
даўняя пруская залатая
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сце́рціся, 1 і 2
1. Знікнуць ад выцірання, трэння або ўздзеяння якіх
2.
3. Ад доўгага ўжывання, трэння стаць тонкім, зменшыцца ў аб’ёме, атрымаць пашкоджанне.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
p2 (
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Двояк (
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Абол (сярэбраная
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Фоліс (
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)