◎ Пічы́й, нічые ’адростак новага пяра пасля лінькі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Пічы́й, нічые ’адростак новага пяра пасля лінькі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
эпіка́нтус
(ад эпі- +
асобая складка ля ўнутранага вугла вока, якая ўтворана скурай верхняга павека і прыкрывае слёзны бугарок; характэрна для мангалоіднай расы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
падзе́нне, ‑я,
1.
2.
3. Страта добрага імя жанчынай; страта дзявоцтва.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Рог 1 ’цвёрды выраст з касцявога рэчыва на галаве ў некаторых жывёл’, ’востры, загнуты канец чаго-небудзь’, ’зуб у вілах’, ’музычны або сігнальны інструмент’ (
Рог 2 ’месца, дзе сутыкаюцца два знешнія бакі аднаго прадмета’, ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АКТЫ́ЎНАЯ МАГУ́ТНАСЦЬ,
сярэдняе за перыяд значэнне імгненнай магутнасці пераменнага току. Вызначаецца
, дзе T — перыяд, p — імгненная магутнасць. Характарызуе скорасць пераўтварэння электрамагн. энергіі ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛАГО́МЕТР (ад
вымяральны механізм для вызначэння адносін дзвюх
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
галс
(
1) напрамак руху паруснага судна адносна ветру;
2) снасць паруснага судна, якая ўтрымлівае ніжні пярэдні
3) адрэзак шляху судна ад павароту да павароту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
о́стрый
о́стрый нож во́стры но́ж;
о́стрый ум во́стры ро́зум;
о́стрый со́ус во́стры со́ус;
о́страя боль во́стры боль;
о́стрый у́гол
◊
о́стрый язы́к во́стры язы́к.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дыферэ́нт
(
1)
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цыркуля́цыя
(
1) кругаварот, цячэнне вадкасцей ці газаў па замкнутых сістэмах (
2) крывая, якая апісваецца суднам пры адхіленні руля на які
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)