ПАРА... (ад грэч. para каля, пры, па-за, без), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае знаходжанне побач, а таксама перамяшчэнне, адхіленне ад чаго-н. змену чаго-н., напр., парабіёз, парамагнетызм.

т. 12, с. 75

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

бо́льшы (выш. ст. ад вялікі) größer;

бо́льшая ча́стка der größte Teil;

у два разы́ бо́льшы zwéimal so groß;

са́мае бо́льшае höchstens; nicht mehr als

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

tabú a (ужыв. як частка прэдыката) забаро́нены, недакрана́льны;

das ist ihm ~ ён не ма́е пра́ва рабі́ць гэ́та [каза́ць пра гэ́та]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Валакі́ты ’частка сахі’ (рудзен., КЭС). Да валачы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

метапла́зма

(ад мета- + плазма)

састаўная частка цытаплазмы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

грануле́за

(фр. granulose)

растваральная састаўная частка крухмалу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прасцэ́ніум

(лац. proscenium)

частка сцэны перад заслонай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фаса́д

(фр. façade)

знешняя пярэдняя частка будынка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

А...,

перад галоснымі ан... (грэч. a..., an... пачатковая частка слова са значэннем адмаўлення), прыстаўка ў замежных, пераважна грэч. паходжання, словах, якая абазначае адмаўленне ці адсутнасць якой-н. якасці, уласцівасці, напр. авітамінозы, абіягенез.

т. 1, с. 7

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БІНО́М (ад бі... + грэч. nomē доля, частка),

двухсклад, сума або рознасць двух аднаскладаў, напр., a+b, 2m−3n​2. Аб ступенях бінома, напр. алг. выразах тыпу (x + y)​n, гл. Ньютана біном.

т. 3, с. 154

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)