strómlos a эл. без то́ку, які́ не ма́е то́ку, абясто́чаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

taríeren vt фін., камерц.

1) тары́раваць

2) узва́жваць без та́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tíngeln vi разм. пагардл. учыня́ць вэ́рхал, шуме́ць (без дай прычыны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únbedarft a

1) нязна́чны, без вялі́кіх прэтэ́нзій

2) няво́пытны, неспрактыкава́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unermüdlich, únermüdlich

1. a нясто́мны

2. adv нясто́мна, без сто́мы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úngestört

1. a спако́йны, ціхамі́рны

2. adv спако́йна, без перашко́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vermísste sub m, f -n, -n прапа́ўшы, -шая без ве́стак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кача́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак.

1. Тое, што і каціцца¹ (у 1 знач.), але абазначае рух, які адбываецца ў розны час і ў розных напрамках.

Мячык качаецца па падлозе.

2. Пераварочвацца, перакульвацца з боку на бок (пра чалавека, жывёлу).

К. ў траве.

Конь качаецца па зямлі.

Дзеці качаюцца ў снезе.

3. Ляжаць без справы, без сну (разм.).

К. да раніцы ў ложку.

4. Быць хворым (разм.).

Цэлы месяц качалася з пабітай нагой (разм.).

|| наз. кача́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

without

[wɪˈðaʊt]

1.

prep.

1) без

I drink tea without sugar — Я п’ю гарба́ту бяз цу́кру

2) без таго́ каб

She walked past without looking at us — Яна́ прайшла́, не зірну́ўшы на нас

not without reason — не без прычы́ны

2.

adv.

зво́нку, знадво́рку, наво́нкі

The house is clean within and without — Дом чы́сты ўнутры́ і знадво́рку

The idea came from without — Ідэ́я прыйшла́ зво́нку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

непасрэ́дны, -ая, -ае.

1. Які не мае прамежкавых звёнаў; прамы.

Непасрэдная сувязь.

2. Які робіць усё без сумнення, кіруючыся толькі ўнутранымі схільнасцямі; просты, шчыры.

Непасрэдная натура.

Паводзіць сябе непасрэдна (прысл.).

|| наз. непасрэ́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)