Ярлык на чым-н. з фабрычным, гандлёвым кляймом, подпісам і пад.
Э. на бутэльцы.
|| прым.этыке́тачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
распараджа́цца, распарадзі́цца
1. (аддаць загад абчым-н.) ánordnen vt; veránlassen vt;
2. (чым-н.) disponíeren vt, verfügen vi (über A);
распараджа́цца сваёй маёмасцю über sein Vermögen disponíeren [verfügen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
уда́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак.
1.каго (што) па чым, у што і без дап. Нанесці ўдар (у 1 знач.) каму-н., зрабіць удар аб што-н.
У. палкай.
Ударыла токам (перан.; безас.). У. кулаком па стале.
У. у грудзі.
2.каго-што. Пашкодзіць, прычыніць боль ударам.
У. калена.
3.што і ў што. Ударамі апавясціць, адзначыць што-н., а таксама ўвогуле раздацца (пра рэзкі гук).
У. трывогу.
Ударыў гром.
4.па кім-чым. Нанесці ўдар (у 3 знач.).
У. знянацку па ворагу.
5.перан., па кім-чым. Спыніць чые-н. адмоўныя дзеянні, знішчыць што-н. адмоўнае.
У. па бюракратах.
У. па недахопах.
6.што, чым і без дап. Пачаць энергічна рабіць што-н., энергічна дзейнічаць чым-н. (разм.).
Музыканты ўдарылі вальс.
Матросы ўдарылі вёсламі.
7. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Раптоўна, з сілай наступіць.
Ударыла засуха.
Ударылі маразы.
8. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан., у што. Моцна падзейнічаць на што-н.
Віно ўдарыла ў галаву.
|| незак.удара́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 1, 2, 3 і 8 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
барэлье́ф
(фр. bas-relief = літар. нізкі рэльеф)
від скульптуры, у якой фігура выступае на плоскай паверхні менш чым на палавіну сваёй таўшчыні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кампаньён
(фр. compagnon)
1) член гандлёвай або прамысловай кампаніі1 1;
2) той, хто разам з кім-н. удзельнічае ў чым-н.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
макраэвалю́цыя
(ад макра + эвалюцыя)
працэс эвалюцыі арганізмаў унутры роду, сямейства і іншых сістэматычных катэгорый, вышэйшых, чым від; адбываецца на падставе працэсаў мікраэвалюцыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
палеаэндэ́мікі
(ад палеа- + эндэмікі)
эндэмічныя віды (роды, сямействы і інш.), арэал якіх у мінулым быў значна большы, чым тэрыторыя сучаснага іх існавання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цы́пель
(польск. cypel, ад ням. Zipfel)
востры клінападобны канец чаго-н., выступ у чым-н. (як напр. каса ў рацэ, клін матэрыі).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Снава́дла ‘прылада для снавання красён’, ‘станок для снавання красён’ (в.-дзв., ігн., Сл. ПЗБ), снаві́дла ‘тс’ (паст., вільн., Сл. ПЗБ). З польск.snowadło, аб чым сведчыць суф. ‑dło; польскае слова ўзыходзіць да прасл.*snowadło < *snovati ‘снаваць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Папрака́ць, папро́к ’выказваць дакор, незадавальненне чым-н., дакараць каго-н.’ (ТСБМ, КТС, мядз.), папряка́ць ’тс’ (Бяльк.). Рус.попрека́ть, попрёк. Звязана з перак (гл.), папярок і з царк.-слав.прѣкъ ’процілеглы’, прѣкы ’супраць’ (параўн. Фасмер, 3, 358).