Плю́сікі ’дранікі’ (пух., Сл. ПЗБ). Няясна. Гл. слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Раджэ́й ’радзей’ (Юрч. CHJI). Дыялектная форма слова радзе́й.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Растаро́плівацца (растаро́плювацца) ’развідняць’ (Ян.). Магчыма, да папярэдняга слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тхланіць іран. ‘забяспечваць’ (Абабур.). Няясна; гл. наст. слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

extract

1. [ɪkˈstrækt]

v.t.

1) вырыва́ць (зуб), выця́гваць; дабіва́цца (сло́ва пра́ўды, прызна́ньня)

2) здабыва́ць (жале́за, ву́галь)

3) вымуша́ць pf. (доўг)

4) выціска́ць (сок)

5) рабі́ць вы́цягі з кні́гі, выбіра́ць пры́клады

6) Math. здабыва́ць ко́рань

2. [ˈekstrækt]

n.

1) уры́вак -ўку m., вы́цяг -у m. (з тэ́ксту)

2) экстра́кт -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Каўчу́к ’каўчук, эластычнае рэчыва, якое здабываецца з млечнага соку некаторых трапічных раслін або штучным спосабам і выкарыстоўваецца для вырабу гумы’ (ТСБМ, БРС). Паводле Фасмера, 2, 211, запазычана з ням. Kautschuk або франц. caoutchouc. Шанскі (2, К, 100) удакладняе, што ў рус. мове гэта слова ўзята з франц. на пачатку XIX ст. і ўпершыню фіксуецца ў слоўніку 1816 г. Франц. слова ўзята з мовы лацінаамерыканскіх індзейцаў. Паводле Фасмера, там жа, крыніцай з’яўляецца слова cahuchuc з індзейскай мовы майнас. Не абгрунтаваны пункт погляду аб запазычанні слова з англ. крыніцы. Гл. Шанскі, там жа.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

fish​2 [fɪʃ] v.

1. лаві́ць ры́бу, рыба́чыць;

go fishing пайсці́ на рыба́лку

2. (for) шука́ць;

fish for the key/a coin in one’s pocket шука́ць ключ/мане́ту ў кішэ́ні;

He fished for the right word. Ён шукаў патрэбнае слова;

fish for compliments напро́швацца на кампліме́нты

♦

fish in troubled waters лаві́ць ры́бу ў каламу́тнай/му́тнай вадзе́

fish out [ˌfɪʃˈaʊt] phr. v.

1. выця́гваць, выма́ць

2. выпы́тваць, выву́джваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

skill [skɪl] n. (in/at)

1. майстэ́рства, уме́льства; во́пыт, спрыт; спра́ўнасць;

show great skill at driving уме́ла вадзі́ць машы́ну;

skill in debate уме́нне ве́сці дэба́ты;

skill in lecturing майстэ́рства ле́ктара;

basic skills гало́ўныя ўме́нні (чытанне, пісьмо, падлік)

2. кваліфіка́цыя; та́лент; прафе́сія;

professional skills прафесі́йная кваліфіка́цыя;

language skills маўле́нчыя на́выкі і ўме́нні;

skill formation падрыхто́ўка кваліфікава́ных ка́драў;

creati ve/inventive skill тво́рчы/вынахо́дніцкі та́лент;

skill in speech дар сло́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Éhre f -, -n

1) го́нар

2) паша́на;

auf ~! сло́ва го́нару!;

damít kann mann kéine ~ éinlegen гэ́та не ро́біць го́нару;

die létzte ~ erwéisen* адда́ць апо́шні доўг;

er fühlte sich in séiner ~ gekränkt яго́ го́нар задзе́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entzíehen*

1. vt (D) пазбаўля́ць (каго-н. чаго-н.), адбіра́ць;

j-m das Wort ~ пазбаўля́ць (каго-н.) сло́ва

2. ~, sich

1) ухіля́цца

2) не паддава́цца (уліку);

das entzíeht sich únserer Kénntnis гэ́та нам невядо́ма

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)