соверше́ нно нареч. і́ м, ца́ лкам ;
соверше́ нно глухо́ й зусі́ м глухі́ ;
соверше́ нно разде́ тый зусі́ м раздзе́ ты;
соверше́ нно ве́ рно зусі́ м пра́ вільна;
соверше́ нно всё усё чы́ ста.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЖЭО́ ДА (франц. gēode ад грэч. gēodēs земляны),
замкнутая поласць у горнай пародзе, не цалкам запоўненая скрытакрышт. або яўнакрышт. агрэгатамі мінералаў. Форма Ж. ізаметрычная, акруглая і інш. Часта мінер. рэчыва ў Ж. ўтварае канцэнтрычныя занальныя слаі (напр. , агаты). Іншы раз унутры Ж. пустата, сценкі якой звычайна ўкрыты друзамі крышталёў.
т. 6, с. 480
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
perfectly
[ˈpɜ:rfɪktli]
adv.
1) ве́ льмі до́ бра, выда́ тна; даскана́ ла
2) ца́ лкам , ве́ льмі дакла́ дна; беззага́ нна; зусі́ м
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sheerly
[ˈʃɪrli]
adv.
абсалю́ тна; ца́ лкам ; зусі́ м; про́ ста
sheerly out of curiosity — про́ ста зь ціка́ васьці
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
задаво́ ліць , -лю, -ліш, -ліць; -во́ ль; -лены; зак.
1. каго-што . Выканаць чые-н. патрабаванні, пажаданні і пад.
З. попыт спажыўцоў.
З. просьбу.
2. што . Заспакоіць, наталіць.
З. смагу.
З. апетыт.
3. каго (што ). Даць, прынесці каму-н. задавальненне.
Яго адказ мяне цалкам задаволіў.
|| незак. задавальня́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е.
|| наз. задавальне́ нне , -я, н. і задаво́ ленне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ве́ рыць , -ру, -рыш, -рыць; незак.
1. у што . Быць перакананым, упэўненым у чым-н.
В. у перамогу.
В. у чалавека.
Не в. сваім вушам або сваім вачам (гаварыць, калі гутарка ідзе пра што-н. малаверагоднае).
2. у што і чаму . Прымаць за праўду, лічыць верагодным.
В. у сны і прыметы.
3. каму . Цалкам давяраць.
Веру яго словам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аста́ так , -тку, мн. м.
1. Частка чаго-н. , якая засталася нявыкарыстаная; рэшта.
А. матэрыі.
Астаткі абеду.
2. мн.
Расло некалькі бяроз — астаткі даўнейшых прысад.
3. мн. -н. вытворчага працэсу.
Нафтавыя астаткі.
4. Апошняя частка, астача чаго-н.
А. адпачынку.
А. жыцця.
◊
Да (без) астатку — поўнасцю, цалкам .
|| прым. аста́ ткавы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паля́ рны , -ая, -ае.
1. Які мае адносіны да полюса (у 1 і 2 знач. ), звязаны з дзейнасцю на полюсе, каля полюса.
П. клімат.
Палярная станцыя.
Палярныя групы атамаў.
2. перан. Цалкам супрацьлеглы каму-, чаму-н. (кніжн. ).
Палярныя погляды.
3. Звязаны з наяўнасцю дадатных ці адмоўных зарадаў (спец. ).
Палярныя групы атамаў.
|| наз. паля́ рнасць , -і, ж. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уво́ гуле .
1. прысл. цалкам , не звяртаючы ўвагі на дробязі, прыватнае.
У. справы ідуць нядрэнна.
2. прысл.
Ён у. такі.
3. Ужыв. ў знач. абагульняючага слова перад заключэннем, падагульненнем.
На гэтым работу закончым і ў. мы ўжо стаміліся.
4. у знач. пабочн. сл. У цэлым, у выніку.
Не дрэнны, у., чалавек, але п’е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
углы́ біцца , -блюся, -бішся, -біцца; зак. , у што.
1. Зайсці ў глыбіню чаго-н. або капаючы, рыючы, пранікнуць глыбей у зямлю.
У. ў лес.
Будаўнікі метро ўглыбіліся на дзесяць метраў у зямлю.
2. перан. цалкам аддацца чаму-н. ; унікнуць у тонкасці чаго-н.
У. ў аналіз твора.
|| незак. углыбля́ цца , -я́ юся, -я́ ешся, -я́ ецца.
|| наз. углыбле́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)