ánstimmen
den Ton ~ задава́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ánstimmen
den Ton ~ задава́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
deepen
v.
1) паглыбля́ць
2) паглыбля́цца, заглыбля́цца
3) паніжа́ць (пра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
overbearing
ула́дны (го́лас); улада́рны, катэгары́чны (
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АЛІГАТО́НІКА (ад аліга... +
сістэма з малой колькасцю гукаў, дзе ўсе тоны функцыянальна раўнапраўныя. Для алігатонікі характэрныя сціслыя мелодыі-мадэлі (тэрцавыя, квартавыя), экспрэсіўная сіла якіх заснавана на прынцыпе раўназначнасці ўсіх выразных сродкаў (ладавых, рытмічных, інтанацыйных, тэмбравых). У
Літ.:
Квитка К.В. Ладовые системы в музыке славян и соседних народов // Избр.
Елатов В.И. Ладовые основы белорусской народной музыки.
Можейко З.Я. Календарно-песенная культура Белоруссии.
З.Я.Мажэйка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГРАДА́ЦЫЯ (
стылістычная фігура, якая заключаецца ў тым, што словы ці выразы ў вершаваных радках групуюцца з нарастаннем (клімакс) або аслабленнем (антыклімакс) іх эмацыянальна-сэнсавай выразнасці. Градацыя ўзмацняе экспрэсію выказвання, узвышае яго
Ты — наш сцяг, што нікому,
нікому на свеце, нікому
Не дамо абсмяяць, апаганіць,
забыць ці мячом зваяваць.
Часам градацыя кладзецца ў кампазіцыйную аснову ўсяго твора. Так, у першай палавіне 6-строфнага верша М.Танка «Калі мне сказалі» — градацыя нарастаючая, у другой — спадаючая.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДАМКРА́Т (галанд. dommekracht),
пераносны, перасоўны або стацыянарны механізм для пад’ёму грузаў на невялікую (звычайна да 2
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КРАЯВО́ЧКІ (Lopinga),
род матылёў
Размах крылаў К. прыдарожнай да 54
С.Л.Максімава.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПЕРАДКАРПА́ЦКІ СЕРАНО́СНЫ БАСЕ́ЙН,
адзін з найбольшых сераносных басейнаў у свеце ўздоўж
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
безапеляцы́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Які не падлягае абскарджанню, апеляцыі.
2. Які не дапускае пярэчанняў, сумненняў; катэгарычны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пры́яцельскі, ‑ая, ‑ае.
Які ўстанавіўся, існуе паміж прыяцелямі; прыязны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)