ПРАВАМО́ЦТВА,
прадугледжаная законам магчымасць удзельніка праваадносін ажыццяўляць пэўныя дзеянні або патрабаваць вядомых дзеянняў ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПРАВАМО́ЦТВА,
прадугледжаная законам магчымасць удзельніка праваадносін ажыццяўляць пэўныя дзеянні або патрабаваць вядомых дзеянняў ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Éhrengericht
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Geríchtswesen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schíedsamt
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schwúrgericht
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
зацве́рдзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца;
Зрабіцца афіцыйна прызнаным; узаконіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазвальня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
Звольніць усіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасудзі́цца, ‑суджуся, ‑судзішся, ‑судзіцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
юрысды́кцыя, ‑і,
1. Права праводзіць
2. Прававая сфера, на якую распаўсюджваюцца паўнамоцтвы дадзенага дзяржаўнага органа.
[Лац. jurisdictio — судаводства, вядзенне суда.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
polubowny
палюбоўны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)