накры́ць сов.

1. накры́ть, покры́ть; укры́ть;

н. стол абру́сам — накры́ть (покры́ть) стол ска́тертью;

н. дзіця́ ко́ўдрай — накры́ть ребёнка одея́лом;

2. (сделать крышу) покры́ть;

н. дом чарапі́цай — покры́ть дом черепи́цей;

3. перен., разг. (поймать) накры́ть;

н. на ме́сцы злачы́нства — накры́ть на ме́сте преступле́ния;

◊ н. стол — накры́ть на стол

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кро́ільны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для кройкі. Кроільны стол.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паналіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.

1. што і чаго. Напоўніць усю або нейкую колькасць пасуды чым-н. вадкім.

П. бочкі вадой.

2. чаго. Разліць якую-н. вадкасць у многіх месцах.

П. чарніла на стол.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шлихто́вка ж., текст., стол. шліхтава́нне, -ння ср., шліхто́ўка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насто́льнік, ‑а, м.

Кавалак спецыяльна апрацаванай тканіны, якой засцілаюць стол; абрус. Заслаць на стол настольнік. Накрыць хлеб рогам настольніка. □ — Папалуднуйце, — парушыла цішыню Таццяна і стала засцілаць настольнік. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

секрэто́р

(фр. secrétaire)

кніжная паліца з адкідной або высоўнай дошкай, якая замяняе стол.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сервірава́ць

(фр. servir)

расстаўляць па пэўных правілах пасуду, стравы, рыхтуючы стол для яды.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

раскірэ́ка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -ро́цы, Т-ай (-аю), ж., мн. -і, -рэ́к, (разм.).

Пра чалавека з няўклюдна расстаўленымі нагамі або наогул пра што-н. няўклюднае, растапыранае.

Не стол, а р.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ахвя́рнік, ‑а, м.

1. Спецыяльнае месца, спецыяльны стол або ачаг, на якім прыносіліся ахвяры бажаству.

2. Стол з левага боку алтара ў праваслаўнай царкве, прызначаны для спраўляння некаторых абрадаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падле́зці сов.

1. (под что-л.) подле́зть;

п. пад стол — подле́зть под стол;

2. подверну́ться;

п. пад но́гі — подверну́ться по́д ноги;

3. подступи́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)