бяссла́ ўе , ‑я, н.
Няслава, ганьба. Імгла зялёная імгліць Па-над дарожным палатном. Чые тут войскі не ішлі, Каб стаць затым бясслаўя тлом. Калачынскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bemist
[bɪˈmɪst]
v.t.
1) затума́ ньваць, імглі́ ць
2) рабі́ ць няя́ сным
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
замглі́ ць 1 і заімглі́ ць 1 ‑ліць; зак.
Пакрыць імглою, смугою; затуманіць. Ці не цень дачаснай скрухі Замгліў смугою яснасць неба. Гаўрусёў .
замглі́ ць 2 і заімглі́ ць 2 ‑ліць; зак.
Пачаць імгліць .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Марскаце́ ць ’імгліць ’ (маст. , Сл. ПЗБ ), славен. mřščati ’тс’. Да прасл. mьrskotъ ’цурчанне’. Параўн. марасі́ ць .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
імглі́ цца , ‑ліцца; незак.
1. Разм. Тое, што і імгліць . Імгліцца дожджык, Зямля разбухла. Панчанка . І дзень і ноч імгліцца дождж. Машара . З раніцы хмурыцца, хмарыцца, падвечар — імгліцца. Барадулін .
2. Засцілацца, ахутвацца імглой. Далеч снежная імгліцца. Звонак .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
drizzle
[ˈdrɪzəl]
1.
n.
імжа́ , імжа́ ка f.
2.
v.i.
імжэ́ ць, імжы́ ць, імглі́ ць
3.
v.t.
пы́ рскаць; крапі́ ць; апы́ рскваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Імжы́ ць , імжы́ цца , імжэ́ ць ’ісці, падаць, асядаць дробнымі каплямі (пра дождж)’ (ТСБМ , БРС , Яруш. , Гарэц. , Шат. , Касп. , Бяльк. ). Рус. дыял. имжи́ ть , мжить , укр. імжи́ ти , мжи́ ти , польск. mżyć , чэш. mžíti . Прасл. mьgiti > *mьžiti , Махэк₂ , 386. Гл. імгліць імжа 1
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мігла́ , мыгла́ ’імжа’, мігленне ’тс’, міглі́ ць , мыглі́ ць , мігле́ ць (Сл. ПЗБ , ТС ; лельч. , Нар. лекс. ; лун. , Шатал. ), міглі́ ца ’імгла’ (лях. , клец. , Федар. 5 , 6). Балтызм. Параўн. літ. miglà , лат. migla ’туман’, ’імжа’, miglénti ’імгліць ’ (Грынавяцкене, Сл. ПЗБ , 3, 65).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мараса́ , мороса́ ’імжа’, ’павольны няспешны чалавек’ (ТС ), ма́ рась ’дробны дождж з туманам’ (Сцяшк. Сл. ), марасі́ ць , мырасі́ ць , марусі́ ць , моросі́ ць , морусі́ ць , марашы́ ць , марушы́ ць ’імгліць , імжэць, ісці (пра дробны дождж)’ (Бяльк. , Сл. ПЗБ , ТС ; валож. , Жыв. сл. ), мархаце́ ць ’тс’ (дзятл. , Сл. ПЗБ ). Рус. мороси́ ть , моро́ сь , моро́ х , цвяр. моро́ ха ’імжа’, славен. mršeti ’марасіць’, ’церушыць (аб снезе)’, mŕščati ’тс’. Самымі блізкімі і.-е. адпаведнікамі з’яўляюцца: лат. mirdzinât , merguôt ’марасіць’, męȓga , maȓga , mārga ’дробны, ціхі дождж’, літ. mirgė̃ti ’мігаць’, ст.-грэч. βροχή , βροχετός ’дождж’, βρέχω ’раблю вільготным’, і.-е. *merg(h)‑/*morg(h)‑ (Міклашыч , 202; Траўтман , 182; Мюленбах-Эндзелін , 2, 563, 583, 602; Фасмер , 2, 657; Фрыск , 1, 267; Бязлай , 2, 203).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
sprühen
1. vt
1) выкіда́ ць, раскіда́ ць;
Fú nken ~ ы́ паць і́ скры
2) выпраме́ ньваць, вылуча́ ць;
der Ó fen sprüht Wärme ы́ хае гарачынёй
2. vi h, s )
1) разлята́ цца (пра іскры )
2) імглі́ ць , імжы́ ць (пра дождж )
3) іскры́ цца, блішчэ́ ць (пра дыяменты )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)