уёмистый уст., прост. ёмісты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

змяшча́льны, ‑ая, ‑ае.

Здольны ўмясціць вялікую колькасць каго‑, чаго‑н.; ёмісты. Змяшчальны бак. Змяшчальнае памяшканне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КРАТЭ́Р (грэч. kratēr ад kerannymi змешваю),

старажытнагрэчаская керамічная, радзей метал. або мармуровая пасудзіна для змешвання віна з вадой. Меў ёмісты корпус, шырокае горла, 2 ручкі і ножку. Керамічныя К. аздабляліся размалёўкамі, метал. — рэльефамі.

т. 8, с. 466

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

capacious [kəˈpeɪʃəs] adj. fml ёмісты, умяшча́льны; прасто́рны;

capacious pockets ёмістыя кішэ́ні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pojemny

ёмісты; умяшчальны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пако́ўны, ‑ая, ‑ае.

Здольны змясціць у сабе многа чаго‑н.; ёмісты, умяшчальны. Побач з палком, каля сцяны стаяў з гарбатым пакатым вечкам пакоўны куфар. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áufnahmefähig a

1) ёмісты

2) успрыі́млівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пако́ўны geräumig; mit gróßem Fássungsvermögen (ёмісты – пра пасудзіны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

spacious

[ˈspeɪʃəs]

adj.

1) прасто́рны, вялі́кі; зьмяшча́льны, ёмісты

2) вялі́зны, шыро́кі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ładowny

1. нагружаны; напоўнены;

2. ёмісты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)