elegy [ˈelədʒi] n. эле́ гія
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
элегі́ чны , -ая, -ае (кніжн. ).
1. гл. элегія .
2. Сумны, журботны, летуценны.
Элегічныя думы.
|| наз. элегі́ чнасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эле́ гия лит. муз. эле́ гія , -гіі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Elegí e f í ¦en літ. эле́ гія
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
elegy
[ˈelədʒi]
n.
эле́ гія f. о́ бны, су́ мны верш
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
запанава́ ць , -ну́ ю, -ну́ еш, -ну́ е; -ну́ й; зак.
1. над чым . Устанавіць сваю ўладу, панаванне.
Настаў такі час, калі бедната запанавала.
2. Пачаць бяздзейнае, панскае жыццё.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Настаць, устанавіцца.
Запанавала цішыня.
4. (1 і 2 ас. не ўжыв. ), перан.
У вершах запанавала задумлівая элегія .
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Трэн ‘элегія , жалобная песня’ (А. Абуховіч), ст.-бел. тренъ ‘пахавальны плач’ (Ст.-бел. лексікон , ПГС ). Праз польск. tren ‘тс’ з лац. thrēnus < грэч. νρένος ‘тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
РАЛЬЦЭ́ ВІЧ (Вікенцій Іванавіч) (н. 20.1.1936, в. Гарбавічы Чавускага р-на Магілёўскай вобл. ),
бел. графік, акварэліст. Скончыў Бел. тэатр. -маст. ін-т (1963). У 1963—70 выкладаў у Віцебскім пед. ін-це. Асн. творы: акварэлі «Партрэт студэнткі» (1964), «На Камчатцы» (1967), «Адзінокае дрэва» (1981), «Глыбокая восень», «Лучоса» (абедзве 1982), «Элегія » (1991), «Ран ша ва Ушачах», «Шторм», «Лета», «Вечар» (усе 1999); серыі «Лепшыя людзі Віцебска» (1970), «Дрэвы» (1973—74), «Прасёлкі» (1975—78), «Партрэты сучаснікаў» (1970—80-я г. ), «Пейзажы Віцебшчыны» (2001); серыя гравюр паводле аповесці «Мядзведзічы» К.Крапівы (1963), трыпціх «Заваёўнікі» (1967—68); экзатэрычныя серыі «Абліччы», «Міфы», «Віцебск» (усе 1997—2000); тэмперныя кампазіцыі «Пасля дажджу», «Рэчка» (абедзве 2000). Творам уласцівы шырокае вольнае пісьмо, пластычныя і каларыстычныя абагульненні, дэкаратыўнасць, плаўныя кампазіцыйныя рытмы, паэтыка-сімвалічны характар вобразаў.
М.Л.Цыбульскі .
В.Ральцэвіч . Элегія . 1991.
т. 13, с. 287
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Лімянто́ вы ’добры’ (Юрч. Фраз. 2 ). Не зусім яснае слова./Відаць, яго можна звязаць са ст.-бел. ляментацыя ’плач, элегія ’ (з XVII ст.), ляменть ’лямант’, вылучыўшы для прыметніка значэнне ’спачувальны, спагадлівы’, якое змянілася ў ’добры’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
