кату́шка в разн. знач. шпу́ля, -лі ж., шпу́лька, -кі ж.; (провода) кату́шка, -кі ж.;

индукцио́нная кату́шка індукцы́йная шпу́ля (шпу́лька).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

szpulka

ж. шпуля, шпулька

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

spindle [ˈspɪndl] n.

1. верацяно́; шпу́лька

2. tech. вось, вал, шпі́ндаль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

самоинду́кция физ. самаінду́кцыя, -цыі ж.;

кату́шка самоинду́кции шпу́ля (шпу́лька) самаінду́кцыі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Gárnrolle f -, -n шпу́лька ні́так

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Spúle f -, -n шпу́ля, шпу́лька

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zwírnrolle, Zwírnspule f -, -n шпу́лька

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gárnspule f -, -n тэкст. шпу́лька, кату́шка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шпу́ля, -і, мн. -і, шпуль, ж.

1. Тое, што і шпулька (у 1 і 2 знач.).

2. Насадка з драўніны ці кардону, якая надзяваецца на верацяно для намотвання на яе пражы.

3. Стрыжань для намотвання дроту, кабелю і пад., а таксама наматаны сам дрот, кабель і пад. (спец.).

Ш. кабелю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Бабі́на ’касета’. Рус. бобина, укр. бобіна. Новае запазычанне з франц. bobine ’шпулька’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)