шкодли́вый прост. шкадлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памаўзлі́вы, -ая, -ае (разм.).

1. Шкадлівы.

Да чаго ж памаўзлівая кошка!

2. Ласы, прагны да чаго-н. смачнага, прыгожага.

П. на ласункі.

|| наз. памаўзлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шкадлі́вец, ‑ліўца, м.

Разм. Шкадлівы чалавек. [Арцём:] — Эх, думаю, шкадліўцы паганыя, падагнулі хвасты. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wredny

шкодны; шкадлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

szkodny

шкадлівы; гарэзлівы;

szkodny kot (pies) — шкадлівы кот (сабака)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

блудли́вый

1. распу́сны, юрлі́вы;

2. (проказливый) памаўзлі́вы, збро́длівы, шкадлі́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

deleterious

[,delɪˈtɪriəs]

adj.

шкадлі́вы, шко́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

harmful

[ˈhɑ:rmfəl]

adj.

шко́дны, шкадлі́вы; згу́бны, кры́ўдны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

збро́длівы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Шкадлівы, памаўзлівы. Я стаў пастухом, якому даверылі злых збродлівых гусей і чатыры рабыя свінні. Асіпенка. Збродлівай кошцы хвост уцінаюць. Прымаўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

injurious

[ɪnˈdʒʊriəs]

adj.

1) шкадлі́вы

2) несправядлі́вы, кры́ўдны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)