шкадлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шкадлі́вы шкадлі́вая шкадлі́вае шкадлі́выя
Р. шкадлі́вага шкадлі́вай
шкадлі́вае		 шкадлі́вага шкадлі́вых
Д. шкадлі́ваму шкадлі́вай шкадлі́ваму шкадлі́вым
В. шкадлі́вы (неадуш.)
шкадлі́вага (адуш.)		 шкадлі́вую шкадлі́вае шкадлі́выя (неадуш.)
шкадлі́вых (адуш.)
Т. шкадлі́вым шкадлі́вай
шкадлі́ваю		 шкадлі́вым шкадлі́вымі
М. шкадлі́вым шкадлі́вай шкадлі́вым шкадлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шкадлі́вы², -ая, -ае.

Які шкадуе, выказвае спагаду, жаль.

Ш. голас.

|| наз. шкадлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шкадлі́вы¹, -ая, -ае.

1. Які прыносіць шкоду, шкодны.

Шкадлівае паветра.

2. Які часта робіць шкоду; гарэзлівы, памаўзлівы.

Ш. кот.

|| наз. шкадлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шкадлі́вы I разг. шкодли́вый; вре́дный

шкадлі́вы II жа́лостливый; уча́стливый, отзы́вчивый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шкадлі́вы ​1, ‑ая, ‑ае.

1. Які прыносіць шкоду, страту; шкодны. [Ніна:] — Як там [у гарбарні] дрэнна было працаваць! Такое паветра там дрэннае, шкадлівае. Гурскі. Між тым усе гэтыя сляпыя агульныя выразы вельмі шкадлівы, бо яны звязваюць уніклівую думку чалавека, заспакойваюць і закалыхваюць яе, як закалыхваюць крыклівае дзіця. Колас.

2. Які часта робіць шкоду; гарэзлівы, свавольны, памаўзлівы. Такі ўжо, брат, шкадлівы [сын], Што горшага няма: Учора зноў у слівах Яго злавіў Кузьма!.. Гілевіч. Як кот — шкадлівы, а як заяц — баязлівы. Прымаўка.

шкадлі́вы ​2, ‑ая, ‑ае.

Які шкадуе, выказвае спагаду, жаль. — Ціха ты! — пачуўся з печы голас, аднак не строгі, не з’едлівы, а зусім памяркоўны, нібы нават шкадлівы. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шкадлівы, унадлівы; збродлівы (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

блудлі́вы, -ая, -ае.

1. Распусны.

2. Шкадлівы, зладзеяваты (разм.).

Блудлівая кошка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

збро́длівы, -ая, -ае (разм.).

Шкадлівы, памаўзлівы.

Збродлівай кошцы хвост уцінаюць (прымаўка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вредоно́сный шко́дны, шкадлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шкодли́вый прост. шкадлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)