чо́канне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. чокаць ​1 і чокацца, а таксама гукі гэтага дзеяння. Міхась прачнуўся ад шалёнага чокання скарастрэльных гармат і глухога гулу зенітак. Асіпенка.

чо́канне ​2, ‑я, н.

Спец. Асаблівасць вымаўлення, якому ўласціва неадрозненне гукаў «ц» і «ч» і супадзенне іх у гуку «ч».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stukać się

незак.

1. стукацца; ударацца;

2. чокацца; чаркавацца; букацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

clink [klɪŋk] v.

1. звіне́ць, дзі́нькаць, бра́згаць;

glasses/keys/coins clink звіня́ць шкля́нкі/ключы́/мане́ты

2. звіне́ць, бра́згаць (чым-н.);

clink glasses with smb. чо́кацца, піць за чыё-н. здаро́ўе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zusámmenklingen* vi

1) (s) быць сугу́чным, гармані́раваць

2):

(h):

mit den Gläsern ~ чо́кацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

klíngen* vi звіне́ць, гуча́ць;

mit den Gläsern ~ чо́кацца;

mir ~ die Óhren у мяне́ звіні́ць у вуша́х;

das klingt ánders гэ́та і́ншая спра́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wine​1 [waɪn] n.

1. віно́;

green/new wine маладо́е віно́;

thin wine ке́пскае віно́;

Adam’s wine joc. вада́

2. налі́ўка, насто́йка;

made wine дама́шняя насто́йка

3. цёмна-чырво́ны ко́лер, ба́рва, бардо́

♦

good wine needs no ivy bush ≅до́браму тава́ру не патрэ́бна рэкла́ма;

take wine with smb. выпіва́ць за чыё-н. здаро́ўе; чо́кацца з кім-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zusámmenstoßen*

1. vt

1) сутыка́ць

2) злуча́ць упрыты́к

3) растаўчы́

2. vi (s) (mit D)

1) сутыкну́цца (з кім-н., чым-н., тс. перан.);

mit den Gläsern ~ чо́кацца

2) вайск. устанаві́ць баяву́ю су́вязь (з кім-н., чым-н.)

3) межава́цца; датыка́цца, дакрана́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánstoßen*

1. vt

1) штурха́ць; падсо́ўваць, прысо́ўваць;

die Gläser [mit den Gläsern] ~ чо́кацца

2) штурхану́ць, зачапі́ць (незнарок)

3) надстаўля́ць, надрабля́ць

2. vi

1) (h, s) (an A) сту́кацца (аб што-н.); наляце́ць (на што-н.)

2) (h) (an A) межава́ць (да чаго-н.)

3) заіка́цца;

mit der Zúnge ~ шапяля́віць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)