gig3 [gɪg] n. AmE, infml часо́вая пра́ца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зарабо́так, -тку, мн. -ткі, -ткаў, м.
1. Плата за работу.
Месячны з.
Вялікі з.
2. мн. Праца па найме, звычайна часовая, па-за месцам пастаяннага жыхарства.
Ездзіць у заработкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
непрацаздо́льнасць, ‑і, ж.
Няздольнасць да працы (у выніку хваробы, калецтва, старасці і пад.). Часовая непрацаздольнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
suspension [səˈspenʃn] n. спыне́нне, адтэрміно́ўка, адме́на (часовая);
the suspension of a law часо́вая адме́на зако́на;
the suspension of membership часо́вае выключэ́нне з чле́наў (арганізацыі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
temporary [ˈtempərəri] adj. часо́вы;
a tempo rary job часо́вая пра́ца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ла́га, -і, ДМ ла́зе, мн. -і, лаг і -аў, ж.
1. Драўляны брус, на які насцілаецца падлога.
2. Часовая апора пад што-н. у форме нятоўстага бервяна, жэрдкі.
Перакочваць бярвенне па лагах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ла́гер, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Часовая стаянка, пасяленне, звычайна пад адкрытым небам, у палатках.
Турысцкі л.
Разбіць л.
2. Месца для ўтрымання вялікай колькасці ваеннапалонных ці зняволеных людзей.
Л. для ваеннапалонных.
3. Часовая стаянка войска ў палявых умовах, а таксама войска, размешчанае такім чынам; сталае месцазнаходжанне партызан, паўстанцаў.
4. перан. Грамадска-палітычная групоўка, кірунак.
Л. міру.
○
Піянерскі лагер — выхаваўча-аздараўленчая ўстанова для піянераў і школьнікаў у СССР.
|| прым. ла́герны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).
Л. збор.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
каранці́н, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. Часовая ізаляцыя заразных хворых і асоб, якія былі ў кантакце з такімі хворымі.
2. Санітарны пункт для агляду людзей і грузаў, якія прыбылі з заражанай мясцовасці.
|| прым. каранці́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
НЕПРАЦАЗДО́ЛЬНАСЦЬ,
часовая або ўстойлівая страта прафес. працаздольнасці чалавекам. Адрозніваюць мед. (захворванні, няшчасныя выпадкі, аборты), прафілакт. (санаторна-курортнае лячэнне, цяжарнасць і роды) і сац. (догляд хворага члена сям’і, каранцін, пратэзаванне ў стацыянары) проціпаказанні да выканання прафес. дзейнасці. Часовая Н. узнікае пры вострых ці абвастрэнні хранічных хвароб, траўмах і інш., засведчваецца лістком Н. або даведкай. Дакумент аб часовай Н. выдаецца асобам, што падлягаюць дзярж. страхаванню, беспрацоўным, якія атрымліваюць дапамогу па беспрацоўі. Лісток Н. вызваляе ад работы, з’яўляецца падставай для атрымання сац. дапамогі. Часовая Н. студэнтаў засведчваецца даведкай. Ступень Н., яе ўстойлівасць і від устанаўліваюцца па выніках мед. абследавання ў медыка-рэабілітацыйнай экспертнай камісіі, урачэбна-кансультацыйнай камісіі. Пры працяглай Н. хворыя накіроўваюцца на медыка-рэабілітацыйную экспертную камісію. Пры ўстойлівай або неабарачальнай Н. (інваліднасці) назначаецца дзярж. пенсія.
Э.А.Вальчук.
т. 11, с. 289
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адлу́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.
Адыход адкуль‑н. на пэўны час; часовая адсутнасць. Самавольная адлучка. Быць у адлучцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)