Чарні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Чарні́ца
Р. Чарні́цы
Д. Чарні́цы
В. Чарні́цу
Т. Чарні́цай
Чарні́цаю
М. Чарні́цы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чарні́ца

‘манашка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чарні́ца чарні́цы
Р. чарні́цы чарні́ц
Д. чарні́цы чарні́цам
В. чарні́цу чарні́ц
Т. чарні́цай
чарні́цаю		 чарні́цамі
М. чарні́цы чарні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чарні́чнік, -у, м.

Сцёблы, кусцікі, на якіх растуць чарніцы, а таксама месца, зарослае кустамі чарніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bilberry [ˈbɪlbəri] n. bot. чарні́цы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

blueberry [ˈblu:bəri] n. bot.

1. чарні́цы

2. дурні́цы, буякі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

чарні́чнік м. гл. чарніцы 2.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

blueberry

[ˈblu:,beri]

1.

n., pl. -ries

чарні́цы pl. only (я́гада і куст)

2.

v.t.

зьбіра́ць чарні́цы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Bláubeere f -, -n бат. чарні́цы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bilberry

[ˈbɪl,beri]

n., pl. -ries

я́гада, падо́бная да чарні́цы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

уму́рзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Запэцкаць, замурзаць у што‑н. Умурзаць твар у чарніцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)