Пла́тна, пла́тно ’з плацяжу’, ’шчодра, багата’ (Нас.), ’выгадна’ (ТС; гродз., Сл. ПЗБ), пла́тны ’верны ў плацяжы, плацежны, шчодры’ (Нас.). З польск. płatno (з XV ст.) ’варта, выгадна, аплочваецца’ < płatny ’цэнны, дарагі, карысны, вартасны’, ст.-чэш. platný, якія з прасл. *plat‑ьnъ < *platiti ’плаціць’ (Банькоўскі, 2, 620). Варш. сл. (4) выводзіць значэнне польск. płatno з ням. giltig ’варта, каштуе, мае цану’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ładunek, ~ku

ładun|ek

м.

1. груз, паклажа;

nadawca ~ku — грузаадпраўшчык;

~ek bezcłowy — бяспошлінны (бязмытны) груз;

~ek gabarytowy — raбарытны груз;

~ek kontenerowy — кантэйнерны груз;

~ek tranzytowy — транзітны груз;

~ek ubezpieczony — застрахаваны груз;

~ek wartościowy — каштоўны (цэнны) груз;

~ek nieopatrzony w dokumenty — бездакументны груз;

2. вайск. зарад, набой;

ostry ~ek — баявы патрон;

ślepy ~ek — халасты патрон

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)