адграфі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; ‑фім, ‑фіце; зак., што.
Адлінеіць, падзяліць на графы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разграфі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; зак., што.
Расчарціць на графы. Разграфіць ліст паперы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
графі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; незак., што.
Разлінейваць на графы (у 1 знач.). Графіць паперу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
награфі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; зак., чаго.
Разлінеіць на графы ў нейкай колькасці. Награфіць паперы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ры́фіць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; незак., што.
Памяншаць плошчу паруса пры дапамозе рыфаў 2. Рыфіць парус.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераграфі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; зак., што.
1. Разграфіць нанава, яшчэ раз.
2. Разграфіць усё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дрэ́йфіць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; заг. дрэйф; незак.
Разм. Адступаць перад цяжкасцямі, небяспекай; баяцца, губляцца. — Не дрэйф, Андрэй, заўтра ўладзімся лепей, — падбадзёрваў яго Сымон Тургай. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НАМА́КВАЛЕНД (Namaqualand),
пласкагор’е ў Паўд. Афрыцы, паміж Капскімі гарамі на Пд і вярхоўямі р. Грэйт-Фіш на Пн, у Намібіі і Паўд.-Афр. Рэспубліцы (ПАР). Сярэднія выш. 1000—1200 м, найб. 2202 м (масіў Карасберг). На тэр. Паўд. (Малога) Н. (на Пд ад р. Аранжавая), крышт. аснова выходзіць на паверхню. Буйныя радовішчы медных руд (раён Акіп у ПАР). У Паўн. Н. (Намалендзе, у Намібіі), крышт. аснова перакрыта стараж. вапнякамі і кварцытамі, якія ўтвараюць структурна-ступеньчатыя плато. Клімат Паўд. Н. субтрапічны, пустынны, Паўн. Н. — паўпустынны трапічны. У Паўд. Н. — разрэджаная хмызняковая расліннасць, у Паўн. — сукулентныя пустыні (з алоэ) на З і злакава-хмызняковыя (з акацыямі) на У. Качавая жывёлагадоўля.
т. 11, с. 135
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КА́ФРЫ (ад араб. кафір — няверуючы, няверны),
еўрапейская назва паўд.-афр народа коса. З сярэдзіны 18 ст. К. і роднасныя ім плямёны жылі на тэр. паміж Драконавымі гарамі, рэчкамі Грэйт-Фіш і Умзімкулу. У 1770—1880-я г. вялі ўзбр. барацьбу супраць афрыканераў, з пач. 19 ст. — супраць англічан (т. зв. кафрскія войны); найб. значныя ваен. сутыкненні адбыліся ў 1779—81, 1789—93, 1799—1803, 1811—12, 1818—19, 1834—35, 1846—47, 1850—53, 1858, 1877—79. Да пач. 1880-х г. каланізавана ўся тэр. рассялення коса. Цяпер К. жывуць на У Капскай прав. Паўд.-Афр. Рэспублікі Агульная колькасць 7,39 млн. чал. (1992). Мова — коса (ісікоса). Значная ч. К. прытрымліваецца традыц. вераванняў (культ продкаў і сіл прыроды), ёсць хрысціяне. Займаюцца земляробствам, жывёлагадоўляй.
т. 8, с. 189
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)