награфі́ць, ‑флю, ‑фіш, ‑фіць; зак., чаго.

Разлінеіць на графы ў нейкай колькасці. Награфіць паперы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)