mielonka

ж. фарш

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

filling [ˈfɪlɪŋ] n.

1. напаўне́нне; начы́нка, фарш

2. пло́мба (зубная)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nadzienie

н. начынка, фарш

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

stuffing

[ˈstʌfɪŋ]

n.

фаршm., начы́нка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

forcemeat

[ˈfɔrsmi:t]

n.

фаршm. (мясны́ ці ры́бны)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

spam [spæm] n.

1. кансервава́ны каўба́сны фарш

2. comput. сме́цце (пра інфармацыю)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Начы́нкафарш’ (Растарг.), ’нафаршыраваная рыба, парася і інш.’ (ТС), начына́нка, начы́ненка, начыня́нка ’тс’ (Ян.). Да начыня́ць ’фаршыраваць’, гл. чыні́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Матраб’я́нка ’мясны фарш’ (рэч., Мат. Гом.). Відавочна, з польск. wątrobianka, якое на Палессі азначала ’зельц’, ’страўнік жывёлы, тоўстая кішка, начыненая свінымі вантробамі’. Мена в > м (параўн. рус. ватрушкаматрушка).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

НАЛІ́СНІКІ,

у беларусаў тонкія бліны з пшанічнай мукі. Муку, часам з крухмалам, перамешваюць з узбітым малаком або вадой з яйкамі. На патэльню цеста наліваюць тонкім слоем, каб толькі закрыць яе дно. У Н. загортваюць тварог, мак, мятыя ягады, скваркі, фарш з варанага мяса. Часта Н. спажываюць без начынкі: перагінаюць у 4 столкі і складваюць у макацёр або каструлю, заліваюць маслам або смятанай і ставяць у печ; ядуць з мёдам, варэннем.

Г.​Ф.​Вештарт.

т. 11, с. 134

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Mett n -s дыял. фарш са свіні́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)