перапу́дзіць сов., разг. испуга́ть, перепуга́ть; переполоши́ть;

п. ка́чак — переполоши́ть у́ток

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вуто́к ’папярочныя ніткі ў палотнах’ (Дразд.). Гл. у́ток.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

abb

[æb]

n., Brit.

уто́к f. (у тка́цтве)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

weft

[weft]

n.

уто́кm. (у ткані́не)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

бата́н

(фр. battant)

механізм ткацкага варштата, які накіроўвае рух чаўнака, што ўводзіць уток у аснову.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

успу́дзіць сов. вспугну́ть; (охот. — ещё) подня́ть;

саба́ка ўспу́дзіў дзі́кіх ка́чак — соба́ка вспугну́ла (подняла́) ди́ких у́ток

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАРА́ЧКА (Мікалай Цітавіч) (н. 5.1.1937, в. Мяцявічы Салігорскага р-на Мінскай вобл.),

бел. вучоны ў галіне птушкагадоўлі. Д-р с.-г. н. (1991). Скончыў Віцебскую акадэмію вет. Медыцыны (1062). З 1969 на Бел. занальнай доследнай станцыі па птушкагадоўлі (у 1977—96 дырэктар). Навук. працы па развядзенні, селекцыі і ўзнаўленні с.-г. птушкі ва ўмовах інтэнсіўных тэхналогій.

Тв.:

Производство мяса уток. Мн., 1984;

Системы ведения сельского хозяйства Республики Беларусь. Мн., 1996 (у сааўт.).

т. 5, с. 52

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МЯЛЁХІН (Георгій Паўлавіч) (23.16.1925, г. Ардатаў, Мардовія, Расія — 1981),

бел. вучоны ў галіне фізіялогіі с.-г. жывёл. Д-р біял. н. (1961), праф. (1962). Скончыў Маскоўскую ваенна-вет. акадэмію (1948). З 1951 у Гродзенскім с.-г. ін-це (заг. кафедры), у 1969—79 у Гомельскім ун-це (з 1971 заг. кафедры). Навук. працы па марфалогіі, фізіялогіі і абмене рэчываў у с.-г. жывёл і птушак.

Тв.:

Ультрафиолетовое облучение животных и птицы. Мн., 1965 (разам з І.І.Свянціцкім);

Выращивание уток без водоемов. Мн., 1965.

т. 11, с. 72

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

filling

[ˈfɪlɪŋ]

n.

1) начы́нка f.

2) плёмба f. (у зу́бе)

3) Textile уто́кm.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Лачча́нка, лаччанне ’посцілка, палавік, у якім аснова з нітак, а уток з палосак тканіны, старога матэрыялу’ (кам., Сл. паўн.-зах., Шатал.). Да латах, латка (гл.). Утворана ад лагчыны ’вытканы з палосак тканіны’ (там жа) і суф. -κα.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)