Устрымацца ад якога‑н. дзеяння, учынку; стрымацца. Не ўцярпеў панскі паляўнічы і расказаў людзям, што князь толькі на стаенніку гарцуе, а стралок з яго кепскі.С. Александровіч.— Якім, чаму ты піць не кінеш? Ты ж губіш сябе! Ты ж і сам гэта.. добра бачыш! — не ўцярпеў я.Нікановіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zurückhalten*
1.vt
1) утры́мліваць, стры́мліваць
2) хава́ць; уто́йваць; не праяўля́ць, затаі́ць (пачуццё);
séine Méinung ~устрыма́цца ад выка́звання сваёй ду́мкі
3) затры́мліваць;
den Átem ~ затрыма́ць дыха́нне
4) вайск. трыма́ць у резе́рве
2.vi (mit D) устрыма́цца (ад чаго-н.);
mit séinen Gefühlen ~устрыма́цца ад праяўле́ння сваі́х пачу́ццяў
3.~, sich
1) трыма́цца ў баку́
2) стры́млівацца, устры́млівацца (ад праяўлення пачуццяў, выказвання думак)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
прыкусі́ць, ‑купіў, ‑кусіш, ‑кусіць; зак.
1.што. Прышчаміць, наравіць зубамі (сваю губу, язык, шчаку). [Міхалючок] сцішыўся на Мікуцёвых руках, але Мікуць убачыў, як ён ад гэтага моцна сцяў зубы, аж прыкусіў губу.Чорны.// Заціснуць зубамі. Прыкусіўшы папяросу, маўчаў і Васіль.Шашкоў.Наташа пакрыўджана прыкусіла губу, на вачах у яе выступілі слёзы.Краўчанка.
2.чаго і без дап.Разм. Закусіць. [Лабыш:] — Пня, паглядзі прыкусіць чаго.Козел.
•••
Прыкусіць язык — раптоўна замаўчаць, устрымацца ад выказвання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агіна́цца
1. (ад працы) árbeitsscheu sein;
2. (ад абавязкуі г. д.) sich drücken (vor, von D, um A) (разм.), sich enthálten* (G) (устрымацца)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спаку́саж. Versúchung f -, -en; Verführung f -, -en;
уве́сці ў спаку́су in Versúchung führen, verléiten vt;
устрыма́цца ад спаку́сы der Versúchung stándhalten*аддз. [widerstéhen*]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спыні́цца, спыню́ся, спы́нішся, спы́ніцца; зак.
1. Перастаць рухацца, спыніць што-н. рабіць, устрымацца ад якога-н. дзеяння.
С. на паўдарозе.
Матор спыніўся.
Гэты чалавек не спыніцца ні перад чым (перан.: пойдзе на любыя ўчынкі).
2. Часова размясціцца, пасяліцца дзе-н.
С. ў гасцініцы.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пра развіццё, ход і пад.: прыпыніцца, перарвацца.
Работы па ўкладцы труб спыніліся.
4.на кім-чым. Пра погляд, увагу, думкі і пад.: затрымацца на кім-, чым-н.
Мой позірк спыніўся на сыне.
5.на кім-чым. Прыйсці да якога-н. рашэння, спыніць свой выбар на кім-, чым-н.
С. на выбары маладога кандыдата.
|| незак.спыня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
зага́на, ‑ы, ж.
1. Недасканаласць, недахоп, які выклікае асуджэнне. Заганы капіталістычнага ладу. □ — Абыякавасць — такая загана, якой я не дарую, — Булай і зараз не мог устрымацца, каб не павучаць.Шыцік.Ні адзін трактар не павінен быў сысці з канвеера з заганай, хоць бы самай нязначнай.Хадкевіч.
2. Фізічны недахоп арганізма, прыроджаны або набыты пасля хваробы ці траўмы. Была ў .. [Саханюка] яшчэ адна загана, загана вымаўлення: ён не мог сказаць чыста «р», а .. скрадваў яго і казаў «й».Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
enthálten*
1.vt змяшча́ць, утры́мліваць
2.~, sich устры́млівацца (ад чаго-н.), не рабі́ць (чаго-н.);
sich der Stímme ~устрыма́цца пры галасава́нні
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
устая́цьразм.
1. (утрымаццананагах) áufrecht stéhen bléiben*vi (s); das Gléichgewicht bewáhren;