устаране́нне ср.

1. устране́ние; удале́ние;

2. устране́ние;

1, 2 см. устарані́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

устараня́ць несов.

1. (ликвидировать) устраня́ть; удаля́ть;

2. (отстранять от дела) устраня́ть;

1, 2 см. устарані́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wégschaffen vt

1) не́сці, выно́сіць, прыма́ць

2) устарані́ць, прыбра́ць, скасо́ўваць, ліквідава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

usunąć

зак.

1. адсунуць, устараніць;

2. выдаліць, выключыць;

3. адхіліць, скінуць, звольніць (з пасады)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Übelstand m -(e)s, -stände недахо́п; беспара́дак, непара́дак;

éinem ~ ábhelfen* устарані́ць недахо́п

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пазбы́цца

1. (збавіцца, вызваліцца) lóswerden* vt; sich befréien (ад каго-н., чаго-н. von D); beséitigen vt (устараніць);

2. (страціць) verlíeren* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ébnen vt раўня́ць, выраўно́ўваць; буд. плані́раваць;

den Bóden ~ перан. падрыхтава́ць гле́бу, устарані́ць [зні́шчыць] перашко́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wégarbeiten

1) адпрацава́ць (свой час)

2) зако́нчыць (сваё заданне)

3) ліквідава́ць, устарані́ць (недахопы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bánnen vt

1) закліна́ць

2) зачаро́ўваць; выганя́ць; аб’яўля́ць па-за зако́нам

3) ліквідо́ўваць;

éine Gefáhr ~ устарані́ць небяспе́ку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уба́віць, убаўлю, убавіш, убавіць; зак.

1. што і чаго. Зменшыць, паменшыць што‑н. (памеры, аб’ём, колькасць і пад.). Убавіць выдаткі. Убавіць цану. Убавіць веку. □ І пасля вайны бярозы не ўбавілі соку. Грамовіч. // Зменшыць, аслабіць сілу чаго‑н. (дзеяння, стану і пад.). Убавіць крок. □ Ні акладу [Купчыну] не знізілі, ні гонару не ўбавілі, прызначыўшы майстрам. Мыслівец.

2. што і без дап. Устараніць, адкінуць што‑н., змяншаючы, скарачаючы (памеры, аб’ём, колькасць і пад.). [Мая:] Гісторыя, Васілій Паўловіч, што тая песня: не ўбавіш, не прыбавіш, як кажуць. Губарэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)