успаміна́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. успамінаць — успомніць, успамянуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

успаміна́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да успомніцца.

2. Зал. да успамінаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

успаміна́нне ср. вспомина́ние, припомина́ние; см. успаміна́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

recollect

[,rekəˈlekt]

v.t.

успаміна́ць, прыга́дваць, прыпаміна́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Сувені́р ’памятная рэч’ (ТСБМ). Запазычана праз рус. сувенир ’тс’ з франц. souvenir < se souvenir ’успомніць, успамінаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rekapitulíeren vt паўтара́ць; абагульня́ць; успаміна́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

успамі́н, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. Узнаўленне ў думках таго, што захавалася ў памяці.

Аддацца ўспамінам (пачаць успамінаць). Застаўся адзін у. ад чаго-н. (нічога не засталося; жарт.).

2. мн. Запіскі або расказы пра мінулае.

Пісаць успаміны.

Вечар успамінаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

rlect [ˌrekəˈlekt] v. fml успаміна́ць; прыпаміна́ць;

as far as I rlect нако́лькі я па́мятаю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bring back

а) прыно́сіць (прыво́зіць, прыво́дзіць) наза́д, вярта́ць

б) аднаўля́ць, успаміна́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПЕРЫФРА́З, перыфраза (ад грэч. periphrasis апісальны выраз, алегорыя),

сэнсава-непадзельны выраз, утвораны ў маўленні як апісальная назва прадмета або дзеяння, што адначасова паказвае яго адметнасць.

Структурна П. супадаюць са словазлучэннямі («бачыць вачыма памяці» — успамінаць) або сказамі [«Усюды мае сябры, камбайнер і сталь хто варыць...» (П.​Броўка)]. Як вобразны сінонім слова П. і называе пэўную з’яву, і характарызуе яе («крылатая мудрасць народа» — фальклор). Бываюць вобразныя: метафарычныя («раніца жыцця» — маладосць), метанімічныя («зямля Купалы» — Беларусь) і лагічныя («прадзедаў зямля» — радзіма). Амаль у кожным П. ёсць невялічкая загадка. Раскрыць яе дапамагае семантычная арганізацыя самога П. і кантэкст. Пашыраны традыц. П. («пан сахі і касы», «другі хлеб»), некат. з іх патэнцыяльныя фразеалагізмы.

Літ.:

Малажай Г.М. Сучасная беларуская мова: Перыфраза. Мн., 1980.

Г.​М.​Малажай.

т. 12, с. 322

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)