pinprick [ˈpɪnprɪk] n.

1. укол шпі́лькай

2. пры́красць; ко́лкасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

тушэ́, нескл., н. (спец.).

1. Характар, спосаб дакранання да клавішаў фартэпіяна пры ігры.

Мяккае т.

Моцнае т.

2. У спорце: укол, удар, нанесены фехтавальшчыкам саперніку ў адпаведнасці з правіламі, а таксама дотык барца абедзвюма лапаткамі да дывана, які абазначае яго паражэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

puncture​1 [ˈpʌŋktʃə] n.

1. BrE прако́л (асабліва шыны)

2. уко́л, прако́л; пу́нкцыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zastrzykiwać

незак. рабіць укол (ін’екцыю)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zastrzyknąć

зак. зрабіць укол (ін’екцыю)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Pick m -s, -e разм. уко́л, уда́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ЖЫГУ́ЧЫЯ КЛЕ́ТКІ, крапіўныя клеткі, нематацыты, кнідацыты,

клеткі ў покрыўным эпітэліі і ў энтадэрме большасці кішачнаполасцевых, якія выконваюць функцыі нападзення на здабычу, яе ўтрымання і абароны ад ворагаў. Складаюцца з танкасценнай капсулы (нематацысты, кнідацысты), у поласці якой знаходзіцца спіральна закручаная ніць з пераважна ядавітай вадкасцю. На вонкавай паверхні клеткі ёсць нерухомы адчувальны валасок — кнідацыль, дакрананне да якога выклікае раздражненне Ж.к. і выкідванне жыгучай ніці. Укол ніці паралізуе і выклікае гібель дробнай, зрэдку болевы ацёк буйной жывёлы. Пасля выкідвання ніці Ж.к. гінуць.

т. 6, с. 462

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

injection [ɪnˈdʒekʃn] n.

1. уко́л, ін’е́кцыя

2. уклада́нне;

an urgent cash injection тэрміно́вае грашо́вае ўклада́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

prick​1 [prɪk] n.

1. уко́л, прако́л

2. след ад уко́ла

3. боль ад уко́ла

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ukłucie

н.

1. укол;

2. укус

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)