expiration [ˌekspəˈreɪʃn] n.

1. вы́дых

2. AmE заканчэ́нне тэ́рміну

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

заўча́сны, -ая, -ае.

Які адбыўся, наступіў раней належнага часу, тэрміну.

Заўчасная смерць.

Заўчасныя роды.

Хвалявацца яшчэ заўчасна (прысл.; яшчэ рана хвалявацца).

|| наз. заўча́снасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ДЫСКО́НТ (англ. discount),

1) спагнанне банкам пэўнай часткі намінальнага кошту вэксаляў, чэкаў, інш. каштоўных папер у выпадку скупкі іх да тэрміну пагашэння.

2) Працэнт ад кошту вэксаля, які спаганяецца пры набыцці яго да тэрміну пагашэння. Памер Д. залежыць ад дысконтнай (уліковай) стаўкі, намінальнага кошту і тэрміну пагашэння. Гл. Дысконтная палітыка.

т. 6, с. 292

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

истече́ние

1. (вытекание) выцяка́нне, -ння ср.;

2. (окончание) сканчэ́нне, -ння ср., заканчэ́нне, -ння ср.;

до истече́ния сро́ка да сканчэ́ння (заканчэ́ння) тэ́рміну;

за истече́нием сро́ка з прычы́ны сканчэ́ння тэ́рміну;

по истече́нии сро́ка па сканчэ́нні тэ́рміну.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сярэдняспе́лы, ‑ая, ‑ае.

Сярэдні па тэрміну выспявання. Памідоры сярэдняспелага сорту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

expiry [ɪkˈspaɪəri] n. заканчэ́нне тэ́рміну;

an expiry date тэ́рмін заканчэ́ння го́днасці (дакумента)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Паслізну́цца ’ацяліцца раней тэрміну’ (шальч., Сл. ПЗБ). Табуістычная назва. Да слі́зкі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wygaśnięcie

wygaśnięci|e

н.

1. згасанне;

2. заканчэнне (тэрміну);

do ~a terminu — да заканчэння тэрміну;

~e umowy — заканчэнне тэрміну ўмовы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

звыштэрміно́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які прадаўжаецца звыш вызначанага тэрміну. Звыштэрміновая служба.

2. Крайне тэрміновы, неадкладны. Звыштэрміновая справа.

3. у знач. наз. звыштэрміно́вы, ‑ага, м. Ваеннаслужачы, які дабравольна застаўся на вайсковай службе пасля адбыцця абавязковага тэрміну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ско́нта, нескл., н.

Скідка з сумы рахунка за плацеж наяўнымі або да тэрміну.

[Іт. sconto — вылік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)