жало́бны, -ая, -ае.

1. гл. жалоба.

2. Сумны, тужлівы, маркотны.

Ж. марш.

Нешта сумнае і жалобнае чулася ў курлыканні журавоў.

|| наз. жало́бнасць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кручи́нный фольк. журбо́тны; сму́тны, марко́тны; тужлі́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тоскли́вый тужлі́вы; (скучный) ну́дны, нудлі́вы; су́мны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ско́рбный сму́тны, засму́чаны; (тоскливый) тужлі́вы; (печальный) журбо́тны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dejected [dɪˈdʒektɪd] adj. марко́тны, тужлі́вы, само́тны, су́мны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пасплята́цца, ‑аецца; зак.

Сплесціся — пра ўсё, многае. Кучаравыя дрэвы паспляталіся ў вершалінах, быў чутны тужлівы гоман. Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

heavy-hearted [ˌheviˈhɑ:tɪd] adj. засму́чаны, журбо́тны, марко́тны, тужлі́вы, су́мны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

паны́лы verhärmt (тужлівы); melanchólisch [-k-], míssmutig (незадаволены)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скру́шлівы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які выказвае скруху; тужлівы, маркотны. Тарасіха змоўкла, паглядзела на нас скрушлівым доўгім позіркам. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

го́рестный (полный горя) гаро́тны; го́ркі; (выражающий скорбь) тужлі́вы; жа́ласны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)