сестра́ сястра́, -ры́ ж.;

двою́родная сестра́ стрые́чная (дваю́радная) сястра́;

медици́нская сестра́ медыцы́нская сястра́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Báse I f -, -n уст. кузі́на, стрые́чная сястра́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Múhme f -, -n

1) уст. цётка

2) стрые́чная сястра́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Сястра́н ’пляменнік’ (астрав., шальч., Сл. ПЗБ), сестране́ц ’сын сястры’ (Сцяшк.), сестра́нец ’тс’ (Нас., Маш.), сястры́нец ’тс’ (Жд. 2, Сцяшк., Варл.), сестрані́ца ’дачка сястры’, ’пляменніца’, се́стрінка ’тс’ (Нас.), сястрані́ца ’стрыечная сястра’ (Чэрн.), ст.-бел. сестренецъ ’пляменнік, сын сястры’ (Ст.-бел. лексікон), сестранка ’пляменніца, дачка сястры’ (там жа). Укр. сестрі́нець ’пляменнік, сын сестры’, сестрі́ниця, сестрі́нка ’пляменніца, дачка сястры’, рус. сестри́нец ’сын сястры’, сестре́ни́ца ’стрыечная сястра’, сестрени́ца, сестря́нка ’дачка сястры; стрыечная сястра’, польск. siostrzeniec ’пляменнік, сын сястры’, в.-луж. sotrjenc ’сын сястры’, sotrjenca ’дачка сястры’, славін. sɵstřȧ̃nă ’дачка сястры’, sostrḯnc ’сын сястры’, чэш. sestřenec ’пляменнік’, sestřenice, дыял. sestřenka ’пляменніца’, славац. sesternica, sestrnička ’дачка сястры’, sestrenec ’пляменнік’, славен. sestràn ’пляменнік; сын сястры’, séstrna, séstrnica ’пляменніца’, балг. се́стринец ’пляменнік’, се́стриница ’пляменніца’. Да сястра. Прасл. *sestrěn(ьcь), *sestrěnica, *sestran‑ (Фасмер, 3, 613; Трубачоў, История терм., 67 і наст.). Параўноўваецца з літ. seserénas ’сын сястры’ (Траўтман, 258).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

стрые́чны:

стрые́чны брат Vétter m -s, -n, Cousin [ku´zɛ̃:] m -s, -s;

стрые́чная сястра́ Kusíne f -, -n, Cousíne [ku-] f -, -n Báse f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

siostra

ж. сястра;

siostra przyrodnia — адзінаўтробная сястра; адзінакроўная сястра;

siostra cioteczna (stryjeczna) — стрыечная сястра

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сястра́ ж., в разн. знач. сестра́;

дваю́радная (стрые́чная) с. — двою́родная сестра́;

медыцы́нская с. — медици́нская сестра́;

○ мало́чная с. — моло́чная сестра́;

міласэ́рная с. — сестра́ милосе́рдия;

с.-гаспады́ня — сестра́-хозя́йка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Стрые́чны ‘які знаходзіцца ў сваяцтве па дзеду ці бабцы з дзецьмі іх сыноў або дачок; дваюрадны’ (ТСБМ, Нас., Байк. і Некр., Шат., Сцяшк., Янк. Мат., Пан., Сл. ПЗБ), ‘траюрадны’ (швянч., Сл. ПЗБ), стрэ́чны ‘дваюрадны’ (Скарбы, Чуд.), стрі́ечный ‘дзядзькаў сын, дачка’ (Бяльк.), стрые́шный ‘тс’ (Нас.), стрые́чная ‘жонка дваюраднага брата’ (Яруш.), стрые́чка ‘дваюрадная сястра’ (Нас., Байк. і Некр.). Ад стрый (гл.), параўн. ст.-бел. стрыеве ‘дваюрадныя па лініі маці’ (Ст.-бел. лексікон). Гл. Шаўр, Etymologie, 36.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сястра́ ж.

1. Schwéster f -, -n;

стрые́чная сястра́ Kusíne f -, -n;

2. (у лячэбнай установе):

медыцы́нская сястра́ Kránkenschwester f -, -n;

патрана́жная сястра́ Fürsorgerin f -, -nen, Fürsorgeschwester f;

пала́тная сястра́ Statiónsschwester f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

cousin

[ˈkʌzən]

n.

1) браце́нік -а m., стрые́чны брат, кузэ́н -а m.

2) стрые́чная сястра́, кузы́на f.

second cousin —

1) брат або́ сястра́ трэ́цяе стрэ́чы; траю́радны брат, траю́радная сястра́

2) далёкая радня́; суро́дзіч -а m., суро́дзічка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)