Álthändler m -s, - стары́знік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КУКЕ́ВІЧ (Канстанцін Фадзеевіч) (1810, Вільня —1842),

бел. жывапісец і графік. Вучыўся ў Віленскім ун-це ў Я.​Рустэма і Пецярбургскай АМ (1835—39). Вывучаў жыццё і побыт насельніцтва Віленшчыны і Гродзеншчыны. Стварыў шэраг жанравых кампазіцый: «Рускія салдаты ў вёсцы», «Прывал уланаў каля пераправы цераз раку» (абедзве 1830), «Карчма», «Яўрэйскія кантрабандысты ў ваколіцах Вільні» (да 1839). Аўтар графічных замалёвак «Гандляр шапкамі», «Букініст», «Карчма ў прадмесці», «Старызнік». У 1840 выдаў серыю літаграфій — сцэн з нар. жыцця («Вільня, год 1840»). Яго малюнкі былі змешчаны ў альбоме Я.​Вільчынскага, выдадзенага ў Вільні.

Літ.:

Дробов Л.Н. Живопись Белоруссии XIX — начала XX в. Мн., 1974.

К.Кукевіч. Гандляр шапкамі. 1-я пал. 19 ст.

т. 8, с. 567

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Trödler m -s, -

1) стары́знік

2) разм. мару́длівы чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tandeciarz

м.

1. старызнік;

2. халтуршчык, партач

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

domokrążca

м.

1. карабейнік, разносчык;

2. старызнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Lúmpensammler m -s, -

1) стары́знік

2) жарт. апо́шні (начны́) цягні́к [аўто́бус, трамва́й]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

starzyzna

starzyzn|a

ж. старызна; лахманы;

handlować ~ą — гандляваць старызнаю;

handlarz ~ą — старызнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ciułacz

м.

1. укладчык;

drobni ~e — дробныя ўкладчыкі;

2. разм., перан. анучнік; барахольшчык; старызнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

handlarz

м. гандляр;

handlarz starzyzną — старызнік;

handlarz uliczny — вулічны гандляр;

handlarz narkotyków — гандляр наркотыкамі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wynalazca

м.

1. вынаходнік, вынаходца;

2. перан. старызнік (той, хто прадае рэчы, знойдзеныя на сметніках)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)