У якасці пакарання прымусова адправіць на пасяленне (у аддаленую мясцовасць).
С. у Сібір.
|| незак.ссыла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз.ссы́лка, -і, ДМ -лцы, ж.
|| прым.ссы́лачны, -ая, -ае іссы́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
«КА́ТОРГА И ССЫ́ЛКА»,
гістарычны часопіс, орган Усесаюзнага т-ваб. паліткатаржан і ссыльнапасяленцаў, які выдаваўся ў Маскве ў 1921—35. Асн. раздзелы: гісторыя рэв. руху ў Расіі; катарга, турма, ссылка і эміграцыя; некралогі; бібліяграфія; хроніка. Друкаваў даследчыя артыкулы (сярод аўтараў М.М.Дружынін, М.В.Нечкіна, Я.В.Тарле), мемуары, архіўныя матэрыялы. Ёсць публікацыі (пераважна ўспаміны) пра Цётку і А.Л.Бурбіса (1923, № 5), Курлоўскі расстрэл 1905 (1926, № 4), паўстанне 1863—64 у Польшчы, Беларусі і Літве (1924, № 3) і інш. матэрыялы з бел.гіст.-рэв. тэматыкі. Рэдактары: У.Дз.Віленскі (Сібіракоў; 1923—27), Ф.Я.Кон (1927—29), І.А.Тэадаровіч (1929—35). Выйшла 116 нумароў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
banishment[ˈbænɪʃmənt]n. выгна́нне, ссы́лка;
a banishment for life пажыццёвая ссы́лка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
спасыла́ннеср.ссы́лкаж.; см. спасыла́цца
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спасы́лкаж. (указание источника текста) ссы́лка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пасяле́ннеср.
1. (действие) поселе́ние;
2.ист. поселе́ние;
ссы́лка (вы́сылка) на п. — ссы́лка на поселе́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выгна́нне, ‑я, н.
1.Дзеяннепаводледзеясл. выганяць — выгнаць (у 2 знач.).
2. Стан выгнанніка; ссылка. Асудзіць на выгнанне. Вярнуцца з выгнання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зно́скаж.
1. (действие) сно́ска, вы́носка;
2. (подстрочная ссылка) сно́ска
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
deportation
[,dɪpɔrˈteɪʃən]
n.
вы́сылка, ссы́лкаf.; выгна́ньне n., дэпарта́цыя f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БЕРАЖКО́Ў (Мікалай Георгіевіч) (24.6.1886, г. Ніжні Ноўгарад, Расія — 12.3.1956),
гісторык. Д-ргіст.н. (1946). Скончыў Маскоўскі ун-т (1911). Працаваў у Маскоўскім архіве Мін-ва юстыцыі. З 1917 выкладаў у Маскоўскім археал. ін-це, Ніжагародскім ун-це, працаваў у Музеі рэвалюцыі, у музеі «Катарга і ссылка», з 1935 у Ін-це гісторыі АНСССР. Даследаваў гісторыю і крыніцазнаўства ВКЛ, Беларусі эпохі феадалізму, займаўся храналогіяй рускіх летапісаў.