Ва́дліва ’горача, спякотна’ (Бяльк.). Гл. вад ’спякота’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

intense [ɪnˈtens] adj. мо́цны; інтэнсі́ўны;

intense cold/pain мо́цны хо́лад/боль;

intense heat спяко́та

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spiekota

ж. спякота, спёка, гарачыня

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

жара́ гарачыня́, -ні́ ж.; (зной) спёка, -кі ж., спяко́та, -ты ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Sónnenglut, Sónnenhitze f - спяко́та, спёка, гарачыня́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bearable [ˈbeərəbl] adj. дапушча́льны; цярпі́мы; нядрэ́нны, ніштава́ты;

Тhe heat is not bearable! Спякота – нельга вытрываць!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

skwar, ~u

м. спёка, спякота, гарачыня

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Вад ’спякота’ (Гарэц.), ва́дны ’спякотны’ (Яруш.), ва́дна ’нясцерпна ад спёкі’ (Гарэц.), ва́дліва ’горача, спякотна’ (Бяльк.). Гл. авад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пекані́на (пікані́на) ’спякота, гарачыня’ (міёр., Нар. словатв.) — утварэнне з суф. ‑анін‑а з адцягненым, злёгку экспрэсным значэннем ад пе́кці ’пячы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зной м. спёка, -кі ж., спяко́та, -ты ж., гарачыня́, -ні ж., прыпа́р, -ру м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)