debatable [dɪˈbeɪtəbl] adj. спрэ́чны, дыскусі́йны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

controversial [ˌkɒntrəˈvɜ:ʃl] adj. спрэ́чны, дыскусі́йны; супярэ́члівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

РУ́СКА-АФГА́НСКІ КАНФЛІ́КТ 1884—85.

Узнік у выніку далучэння да Рас. імперыі туркм. зямель і яе набліжэння да тэр. Афганістана, які прэтэндаваў на важны ў стратэгічных адносінах аазіс Пендэ. Летам 1884 афганскі ўзбр. атрад заняў спрэчны раён. 18.3.1885 рус. войскі на чале з ген. А.​В.​Камаровым перамаглі афганцаў у бітве пры Ташкепры і прымусілі іх пакінуць тэр. Пендэ, дзе неўзабаве была пабудавана крэпасць Кушка. Рус.-афганскае пагадненне 1885 зафіксавала далучэнне гэтай тэр. да Расіі.

т. 13, с. 460

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sporny

sporn|y

спрэчны;

punkt ~y — спрэчны пункт;

kwestie ~e — спрэчныя пытанні

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

argumentative [ˌɑ:gjuˈmentətɪv] adj.

1. які́ любіць спрача́цца

2. спрэ́чны, дыскусі́йны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

polemic​2 [pəˈlemɪk] adj. палемі́чны, спрэ́чны;

polemic bitterness палемі́чная вастрыня́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

disputable [dɪˈspju:təbl] adj. fml спрэ́чны, не дака́заны;

disputable points спрэ́чныя пыта́нні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

impugnable

[ɪmˈpju:nəbəl]

adj.

спрэ́чны, няпэ́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

contestable

[kənˈtestəbəl]

adj.

спрэ́чны; сумне́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

diskutábel a спрэ́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)