пацве́рдзіцца sich bestätigen; sich bewhrheiten (спраўдзіцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bewhrheiten, sich спра́ўдзіцца; аказа́цца пра́вільным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

spełnić się

зак. здзейсніцца, збыцца, спраўдзіцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

збы́цца sich erfüllen, sich verwrklichen, in Erfüllung ghen*; sich bewhrheiten (здзейсніцца, спраўдзіцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

оправда́ться

1. (доказать свою правоту) апраўда́цца;

2. (подтвердиться) спра́ўдзіцца;

его́ слова́ оправда́лись на де́ле яго́ сло́вы спра́ўдзіліся.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спра́ўдзіць сов., разг.

1. испо́лнить, вы́полнить;

ён, калі́ паабяца́е, заўсёды с. — он, е́сли пообеща́ет, всегда́ испо́лнит (вы́полнит);

2. см. спра́ўдзіцца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбуры́цца, ‑бурыцца; зак.

1. Разваліцца, разламацца, рухнуць. — За вайну шахты ўсе разбурыліся, ладзіць іх трэба. Галавач. // перан. Парушыцца, распасціся. У хаце Раманюка разбурылася мая сям’я. Савіцкі. — Прыміце з гэтага масіву толькі два гэтыя будынкі — і ўвесь ансамбль разбурыцца. «ЛіМ».

2. перан. Не ажыццявіцца, не спраўдзіцца. Перад Алесем стаяла дзяўчына. І адразу ўсе ягоныя ўяўленні разбурыліся. Тонкая і гнуткая ў таліі, шырокая ў клубах, высокая ў невялікіх грудзях. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sprawdzić się

sprawdzi|ć się

зак. здзейсніцца, збыцца, спраўдзіцца;

wszystko się ~ło, co przepowiedział — усё збылося (спраўдзілася, здзейснілася), што ён прадказаў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

испо́лнитьсяI сов.

1. (осуществиться) здзе́йсніцца, збы́цца, спра́ўдзіцца;

2. (истечь — о времени, сроке) міну́ць; прайсці́; ско́нчыцца; (о достижении какого-л. возраста) спо́ўніцца;

де́вочке испо́лнилось пять лет дзяўчы́нцы спо́ўнілася пяць гадо́ў;

ему́ испо́лнилось со́рок яму́ ўжо со́рак.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bezhlen vt

1) апла́чваць, плаці́ць (за што-н.);

ich hbe es tuer ~ müssen я за гэ́та до́рага заплаці́ў (тс. перан.);

sich bezhlt mchen акупля́цца (тс. перан.); спра́ўдзіцца

2) (mit D) перан. паплаці́цца (за што-н. жыццём, здароўем)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)